Tertio 1035 - De onschatbare waarde van het collectief

De onschatbare waarde van het collectief

Het rijke verenigingsleven waarin Vlaanderen decennialang uitblonk, ligt onder vuur. Enerzijds knaagt de drukke tijdsgeest aan de ruimte om nog een vast engagement op te nemen, anderzijds lijkt het Vlaamse beleid het middenveld alle wind uit de zeilen te nemen met besparingen en beknottende subsidiecriteria.

“Laat ons het verenigings- en bewegingsleven koesteren”, pleit socioloog Ignace Glorieux. “Die bruggen tussen burgers en politiek opblazen – waar de Vlaamse politiek op aanstuurt –  is nefast voor een samenleving. Er komt vandaag veel ongefilterde informatie op ons af en het individu moet er helemaal alleen een waarheid uit filteren. Verenigingen kunnen een buffer zijn: zij bundelden de eisen voor de politiek. Als meningen niet gekanaliseerd worden, spuien mensen hun opinie geleid door emoties. Bepaalde politieke partijen zien maatschappelijke activering als een bedreiging voor hun politieke werk, terwijl het juist getuigt van steun aan de politiek en de democratie.”

Vernieuwingsbeweging

Een vrouwenvereniging met 108 jaar op de teller kan duffe connotaties oproepen. Maar vervellen – je oude jasje afwerpen en je diepste ziel heruitvinden – is ook een optie. KVLV – vroeger de Boerinnenbond – ondergaat vandaag een wervelende vernieuwingsoefening. “Zo banaal is dat niet, samenkomen en elkaar een oor lenen”, zegt directeur Monique De Dobbeleer. “Ik geloof sterk in de kracht van het kleine ontmoeten. Het maakt dat mensen greep krijgen op hun leven doordat ze gesprekspartners vinden, een buffer tegen de dagelijkse zorgen. Als je kanker het hoofd moet bieden, net alleen bent gevallen of de opvoeding van je kinderen even niet aankan, dan zijn professionelen belangrijk, maar een warm netwerk des te meer. Onze vereniging organiseert 52.000 boeiende activiteiten per jaar, maar wellicht schuilt de grootste, tijdloze meerwaarde gewoon in het samenkomen en elkaar ondersteunen.”

Blijvende waarde

Wouter Hillaert, coördinator van Hart boven Hard – een schoolvoorbeeld van de nieuwe bewegingen –  twijfelt niet aan de waarde van het verenigingsleven: “Stress en eenzaamheid zijn in 20-30 jaar tijd uitgegroeid tot maatschappelijke knelpunten, niet langer individuele kwesties. Het verenigingsleven benoemt wat daarachter schuilt: de groeiende individualisering. Daar wil het weerwerk tegen bieden. Mensen vinden ook wel steun bij familie en vrienden, maar verenigingen hebben als surplus de kracht van de gedeelde bezorgdheid. Wat collectief gebeurt, heeft een grotere daadkracht. Basis- en mensenrechten worden niet door politici op de agenda geplaatst, wel van onderuit door belangengroepen die zich ‘politiek’ engageren en een andere ordening van de samenleving voorstellen”.

Lees het volledige dossier in Tertio van deze week.

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​