Tertio 1035 - Waarom hebben werkgevers niet ook een levenseindebeleid?

Waarom hebben werkgevers niet ook een levenseindebeleid?

“Palliatieve patiënten brengen slechts 5 procent van hun tijd door bij artsen en verpleegkundigen. Wat met de overige 95 procent?” Voor Allan Kellehear (Bradford University, UK) kan de palliatieve sector niet om die vraag heen. Tevens vraagt hij in Tertio 1.035 van 11/12/’19 een juister beeld van het stervensproces. “Heb oog voor de ervaringen van vriendschap, moed, zingeving en transformatie en boor die aan in het opmaken van een volksgezondheidsbeleid ter zake.”

Kellehear zit niet verlegen om straffe uitspraken. “We denken in palliatieve zorg dat sterven het grootste probleem is en dat alles daarom draait, maar het grootste probleem zijn de nevenaandoeningen die met ziekte, sterven en rouwen gepaard gaan: angst, depressie, eenzaamheid, verloren school- of werkdagen, niet meer seksueel kunnen functioneren, in sommige gevallen zelfs zelfmoord. Die sociale epidemiologie is de olifant in de kamer. Palliatieve patiënten brengen slechts 5 procent van hun tijd door bij palliatief artsen en verpleegkundigen. Als de klinische weg de enige is om aan levenseindezorg te doen, zijn we einde verhaal. Wereldwijd stagneren of verminderen de budgetten voor gezondheidszorg. Continuïteit van zorg kan je niet realiseren door een leger van artsen, verpleegkundigen en therapeuten op de been te brengen. Daarom hebben we nieuwe modellen nodig en een andere kijk op levenseindezorg. We moeten af van de ‘medical rescue mentality’, de opvatting dat er voor ieder gezondheidsprobleem een medische oplossing is en dat de artsen je zullen redden. Dat is niet zo. Het geheim van een gezond hart is niet een goede cardioloog maar stressmanagement, gezonde voeding, lichaamsbeweging, een juist lichaamsgewicht. Pas als het toch misloopt, ga je naar de huisarts en zo nodig naar de cardioloog. Dat is waarom zoveel mensen op straat gaan joggen. Ik wil het equivalent daarvan in levenseindezorg ook zien gebeuren. Levenseindezorg gaat slechts voor 5 procent over palliatieve zorg. Als je werkelijk interesse hebt voor de zorg voor stervenden, moet je de vraag stellen: wat doen we in die overige 95 procent? Het antwoord is zowat overal hetzelfde: amper iets.”

Voor u ligt het antwoord in de openbare gezondheidszorg. Waarom?

“Net vanwege die 95-procentregel. Public health is overal aanwezig waar mensen zijn en heeft geen patiënten. Volksgezondheidsbeleid gaat uit van preventie en schadebeperking. Overal zijn er mensen die oud worden en sterven, en mensen die rouwen. Ieder van ons wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd. Vandaag is het beleid daarrond minimaal. Als je partner of kind overlijdt, krijg je van je werkgever een dag of drie verlof en dan moet je weer aan de slag. En wat als je vader of moeder dement wordt? Bijna alle werkgevers hebben een beleid tegen pesten, discriminatie en grensoverschrijdend gedrag. Waarom niet ook een levenseindebeleid? Het ondertekenen van een arbeidscontract garandeert toch niet dat je niet zal sterven of nooit met ziekte en dood te maken zal krijgen?”

Abonneer of neem een proefnummer via www.tertio.be

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​