Tertio 1062 - “Je bent een doorgeefluik voor je publiek, dat mag wat vergen”

Achterkrant met Griet De Geyter

“Je bent een doorgeefluik voor je publiek, dat mag wat vergen”

Sopraan Griet De Geyter is een gevestigde naam in de internationale muziekscene. Vooral voor Bach-uitvoeringen wordt haar kleurrijke stem breed aangezocht en geprezen. In september brengt de Oost-Vlaamse haar eerste solo-cd uit, slechts een van haar talloze projecten, corona of niet.

Sylvie Walraevens

Thuis was er muziek zo ver ik me kan herinneren. Dagelijks klonk de toenmalige Radio 3. Moeder zong met ons, vader zong ook en speelde viool. En onze bergtochten werden steevast met zang doorspekt. Ik wilde harp spelen, maar dat bood de muziekschool niet aan. Blokfluit dan. Maar ik wilde ook zingen; speciaal voor mij werd een zangklas ingericht! En er was piano, er waren muziekkampen. Toen ik 17 werd, twijfelde ik: algebra of muziek? Ik hakte de knoop door: muziek, en wel meteen twee instrumenten: zang en blokfluit. Beide gingen gelijk op, tot ik in het vijfde jaar resoluut voor het bredere repertorium en emotieveld van zang koos. In de zang kwam de hele wereld naar mij toe: het oratorium, de liederen, de opera. Ik kon er mijn ziel in kwijt.

Gelovige snaar

Later legde ik mij toe op polyfonie en hedendaagse muziek. Ik zong bij Paul Van Nevel, Zefiro Torna, Bl!ndman. Daar kwamen ook Johann Sebastian Bach en Georg Friedrich Händel bij, onder andere bij Collegium Vocale. Van Philippe Herreweghe heb ik veel geleerd: hoe je Bach benadert, dat je vanuit de tekst moet vertrekken. Vandaag is 50 procent van mijn agenda Bach. Zijn muziek is onbeschrijflijk rijk. Ik beeld me in hoe die toen werd uitgevoerd. De cantates en oratoria zaten in de kerkdiensten vervat. Een Mattheüspassie moet ongelooflijk lang geduurd hebben. Tijdens de vasten werd geen enkele dienst met instrumenten opgeluisterd, alleen orgel. Hoe moeten dan op Goede Vrijdag die eerste tonen van de Mattheüspassie met strijkers en blazers hebben geklonken! Dat neem ik mee in mijn uitvoering. Vandaag trekken we die werken uit hun context door ze in concertzalen uit te voeren. Ik ben gevoelig voor de sfeer die Bach zo juist aanvoelde, de gelovige snaar die hij met zijn composities raakte. Ik neem de tekst als basis en zet mij daarna pas aan de muziek. Ik ben geen praktiserende gelovige meer, maar wel eindeloos dankbaar voor mijn gelovige opvoeding. Het belang voor onze cultuur kan niet worden overschat. Sommige leerlingen kennen Jezus en het kerstverhaal nauwelijks nog. Er is mateloos veel muziek die daardoor minder toegankelijk wordt.

Foetushouding

Mijn keuze voor de stem vergt veel discipline. Op feestjes voorafgaand aan een belangrijk concert, praat ik minder. Je bent een doorgeefluik voor je publiek, dat mag wat vergen. In crisistijden merk je hoe dicht die keuze voor de stem met je persoonlijke leven is verweven. Zingen brengt je dichter bij jezelf. Leerlingen die bedrukt binnenkomen, help ik dicht bij hun ademhaling te komen. Ik ben geen psycholoog; mensen mogen praten, maar voor mij is het fysieke een onmiskenbare sleutel tot welbevinden, anders kruipen mensen als vanzelf in een foetushouding. Drie jaar geleden heb ik ervoor gekozen minder te reizen. Die tournees zijn slopend. In eigen land ben je vaak onbekender. Die onterechte hang naar internationaal talent vind ik jammer, al is het maar omwille van het klimaat en wat dat met je lichaam doet. Hopelijk zorgt deze crisis ervoor dat er lokaler wordt gekeken. Sommige concerthuizen en festivals doen dat al.

Ik ben met duizend-en-een zaken tegelijk bezig. Vijf jaar geleden richtte ik mee het polyfonie-ensemble Utopia op. Na drie jaar ben ik gestopt omdat ik de polyfonie en de ensemblezang wilde inruilen voor een solocarrière. Die beslissing voelde meteen goed en ze zorgde ervoor dat ik mij voornamelijk op België, Nederland, Duitsland en Frankrijk kon toeleggen. Daarnaast heb ik een kinderproductie gemaakt met mijn gezelschap Compagnie Paprika, dat klassieke muziek en beeldende kunst combineert. Met mijn jongste broer heb ik het trio M E L E A S en ook met ZEITSPIEL vorm ik een trio. En dan is er mijn langverwachte solo-cd met Il Gardellino. Ik zing er barokmuziek: een Telemanncantate die nooit eerder werd opgenomen; een werk uit de vroege barok van Dietrich Buxtehude geschikt voor mijn stem omdat ik makkelijk vibrato controleer – een restantje van mijn polyfonietijd; en de Bachcantate Mein Herze schwimmt im Blut. In die cantate smacht de gelovige naar boete en schenkt God vergeving. Pijn en liefde liggen bij Bach dicht bij elkaar. Ook het medeleven van de gelovigen met het lijden van Jezus was in die tijd tastbaar. Ik neem graag cd’s op: het intensieve groepswerk, het zoeken, zaken in detail afwerken. Concerten zijn momentopnames waar je maar één kans krijgt. Daar speelt het publiek een belangrijke rol. Soms krijg ik mails of omhelzen onbekende mensen mij na een concert omdat mijn vertolking voor hen veel heeft betekend. Muziek kan balsem voor de ziel zijn. Een cd kan dat effect herhalen.

In vorm blijven

Corona trekt een streep door mijn rekening. Al mijn concertwerk is weggevallen, voorlopig tot midden september. Ik was mij al vroeg bewust dat het virus een nooit geziene impact zou hebben. Ik heb daar snel in berust en heb meteen de vraag gesteld: wat kan ik wel nog? Ik werk aan een pedagogisch boek voor zangers vanaf 15 jaar. Mijn schoonzus Eva Mouton zal dat illustreren. Ik heb ook een subsidiedossier voor M E L E A S ingediend. En ik broed op een programma voor huiskamerconcertjes met slechts twee muzikanten. Die kan je voor een klein publiek brengen, in een huiskamer of kapel. Ze kunnen worden geboekt zodra de regels wat losser worden. Daarnaast ben ik van alles aan het studeren. Ik wil in vorm blijven. Ik zoek verbeteringen, herbekijk mijn zanglessen kritisch en zoek uit welk repertorium ik ooit nog zou willen zingen.”  III

 

Bio

Griet De Geyter (1981) is een klassieke sopraan, gespecialiseerd in vocale barokmuziek. Ze studeerde zang en blokfluit aan het Lemmensinstituut in Leuven en vervolgde haar zangstudie aan de Nationale Opera Academie in Amsterdam en het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Ze werkte samen met ensembles als de Nederlandse Bachvereniging, Il Gardellino, Collegium Vocale Gent, BachPlus, Pluto Ensemble, Bl!ndman, Zefiro Torna, Club Mediéval, Huelgas Ensemble, Oxalys en Champ d’Action. In september verschijnt haar solo-cd Stille Klagen. Remorse and Redemption in German Baroque. Hij wordt op 25 september voorgesteld op het festival Musica Divina – “Zuurstof voor de ziel”.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​