Tertio 1096 - Geloof in koers en kerk

Geloof in koers en kerk

Voetballen, vioolles nemen, dictie volgen en misdienaar zijn; of die ingrediënten cruciaal waren bij het uitbouwen van zijn carrière, valt moeilijk te zeggen, maar feit is dat Julien Vermote (1989) uit Kortrijk het tot Belgisch kampioen tijdrijden bij de Beloften schopte. Al is hij nu op zoek naar een nieuwe ploeg, hij wordt nog altijd beschouwd als zeer gerespecteerde hardrijder bij de profs. De viool en de voetbal liggen ondertussen in de kast, zijn geloof niet. 

Ciara Goossens en Don Zeeman

Sportief zijn ze wel in de familie Vermote. Vader wilde coureur worden, maar dat mocht niet van zijn ouders. Hij schakelde over naar het voetbal en beleefde daar veel plezier aan bij clubs in Kortrijk, Harelbeke en Waregem. Zoon Julien Vermote leek voorbestemd om keeper te worden, terwijl zijn broer Alphonse alles op het wielrennen zette. Julien deed ook een poging op de fiets, maar behaalde niet meteen succes. Als je 13 jaar bent, kan dat een ramp zijn. “Je hoeft het niet voor ons te doen”, zeiden zijn ouders, maar hij zette door. Een terechte beslissing: 2 jaar later werd hij Belgisch kampioen in zijn leeftijdscategorie. Keeper worden was geen doel meer en Vermote legde de lat hoger: een carrière als profwielrenner. Al kun je hem geen veelwinner noemen – Vermote is veeleer een middenmoter –, het plezier in de koers is er niet minder om.

Kampioenen van de rituelen

Het gezin Vermote is ook gelovig. Als kind betekende dat voor de wielrenner een wekelijks bezoek aan de kerk en daar heeft hij geen slechte herinneringen aan. Misschien was hij een uitzondering in de klas, al werd daar veeleer over zijn liefde voor de sport dan over zijn taak als misdienaar gesproken. In de wielerwereld is geloven ook geen hot item, maar hij gaat het gesprek niet uit de weg. Is sport en geloof een goede combinatie? Bijgeloof is alleszins alomtegenwoordig. Vermote kent een collega-renner die kilometers zal omrijden om niet langs een zwarte kat te hoeven passeren. Op training welteverstaan, tijdens de koers zou dat niet slim zijn. En Italianen zouden de zotste zaken met zout doen; ze zijn kampioenen van de rituelen. Aan de Kortrijkzaan is dat niet zo besteed, maar hij zal wel bidden voor de start. Nee, niet voor de overwinning – dat moet je zelf bevechten –, wel voor kracht en bescherming.

Bijbel en leven

Wat spreekt Vermote aan als hij een kerk binnengaat? “Het geeft een zekere rust, ik kan er tot mezelf komen. Ik vind het belangrijk dat te blijven doen. Het leven is hectisch – al is dat dit jaar een beetje anders. Dan is het goed om ergens te worden stilgezet.” Toch wil hij niet dat geloven wordt herleid tot een wereldvreemde contemplatie: “We hebben in Kortrijk een priester die midden tussen de mensen staat, daar heb je meer aan”. Even belangrijk is dat de pastoor in zijn preek de Bijbel tot leven kan brengen. Het komt er bij Vermote niet vaak van zelf in de Bijbel te lezen, al heeft hij er thuis een liggen, maar hij luistert graag naar de lector en naar de uitleg die over de lezing wordt gegeven: “Als het niet goed gebracht wordt, verlies je na 2 minuten je concentratie. Maar als het boeiend gepresenteerd wordt, met een zekere interactie, dan trekt dat de aandacht en ga je er meer van opsteken”.
 


“Als je een talent hebt om iets te doen, dan moet je dat niet vergooien”, zegt Julien Vermote.  © Olivier Courtens

Parabel van de talenten

Of hij een favoriet Bijbelverhaal heeft? “Ja, dat van de talenten. Drie mensen krijgen elk een verschillend bedrag waar ze verantwoordelijk voor zijn. De eerste doet er veel mee en verdubbelt wat hij heeft ontvangen. Ook de tweede doet het goed. Maar de derde is bang alles te verliezen en stopt zijn talent in de grond. Die was gewoon bang om zijn ene munt kwijt te raken en deed er dus niets mee.” Hij past die parabel ook op zichzelf toe: “Als je een talent hebt om iets te doen, dan moet je dat niet vergooien. Je kan je talent hebben, maar je moet er ook voor werken. Je kan voor iets bidden, maar je moet er ook iets mee doen”.

Vermote hecht veel waarde aan de woorden van Jezus, maar wie is Hij voor hem? “Voor mij is Hij in de eerste plaats een goed man, die vooral door te handelen Zijn missie bracht. Hij was iemand die het goede voorbeeld gaf. Er zijn veel mensen die zeggen hoe het moet, maar als je het ook doet en kunt tonen hoe het moet, dan is dat beter. Vooral de actie, dat moet je kunnen.” Wielrennen is een mooie sport maar kent ook veel risico’s. Dat werd nog eens duidelijk tijdens de Ronde van Polen waar de Nederlandse renner Fabio Jakobsen in de sprint zwaar ten val kwam met een ziekenhuisopname en een lange revalidatie tot gevolg. De klap kwam zwaar aan in de rest van het peloton. “Dan kom je over de meet en dan moet je elkaar gaan helpen. In iedere ploeg was er wel iemand op een of andere manier slachtoffer van die val. Het was gewoon een ravage. Dan sta je wel even stil.”

Houvast

Het geloof kan dan een houvast zijn. “Iedereen heeft moeilijke momenten. Maar je moet niet alleen naar de kerk gaan als je een moeilijk moment hebt en je er nood aan hebt. Het is gek als je dan niet meer gaat wanneer alles weer in orde is”, vindt de wielrenner. Geloof is voor hem bovenal een kwestie van waarden en normen. Die tracht hij te volgen, zonder het respect te verliezen voor mensen die andere waarden hebben. Het besef zelf niet volmaakt te zijn, is een goede basis om met anderen om te gaan: “We leven in een maatschappij die heel prestatiegericht is en waar de druk heel hoog ligt. We hebben veel aan ons hoofd, maar als je die christelijke waarden hebt, ga je misschien wel eens nadenken en relativeren. Zo weet je opnieuw wat primeert in het leven”, besluit hij.  III

Beluister via soundcloud.com/twr-belgie het hele interview met Julien Vermote in de podcastserie Melk & Honing. Die serie brengt boeiende geloofsgesprekken aan de keukentafel in luistervorm en is een initiatief van de christelijke Trans World Radio (twr.be).

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​