Tertio 1098 - “Geen betere job als je mensen wil verbinden”

Achterkrant met Stijn Lievens

“Geen betere job als je mensen wil verbinden”

“Inspiratie voor mijn lessen haal ik uit het leven zelf”, zegt Stijn Lievens (1981). Als zij-instromer ziet hij zichzelf als een atypische leerkracht godsdienst. “Wat we doen, is geen bijzaak.” 

Geert De Cubber

Altijd al had ik het gevoel dat vakjes niet aan mij besteed zijn. Ik ben nu wel leerkracht godsdienst, maar oorspronkelijk studeerde ik antropologie. Al op jonge leeftijd kreeg mijn vader kanker. Hij is daar nog steeds zeer ziek van. Ook mijn zus werd ziek. Zij liet een man en drie jonge kinderen achter. Hoewel mijn geloof door die gebeurtenissen ferme deuken kreeg, groeide ik toch op in een omgeving waarin we altijd zijn blijven geloven dat liefde het laatste woord heeft. ‘Liefde overwint alles’, staat er te lezen op het graf van mijn zus. Die harde realiteit probeer ik nooit te verbloemen en maakt me mee tot de godsdienstleerkracht die ik ben. Altijd vertrouw ik erop dat wanneer liefde concreet wordt, er iets moois uitkomt. Om wat buiten mijn bereik ligt, hoef ik mij geen zorgen te maken. Zo heb ik altijd geredeneerd. Uiteindelijk valt alles wel in zijn plooi.

Vredeseilanden

Toen ik als antropoloog afstudeerde, begon ik bij Vredeseilanden te werken. Bij een van mijn voordrachten op een middelbare school tikte een directeur op mijn schouder. Of ik er nooit aan had gedacht godsdienst te geven. Daarna behaalde ik als werkstudent een bachelor godsdienstwetenschappen aan de KU Leuven. Intussen ben ik 15 jaar godsdienstleerkracht. Als ik mijn eigenheid erin mag leggen, voel ik me vrij en kan ik de lessen mooi en zinvol invullen voor de leerlingen. Steeds meer groeide het besef dat dat mijn weg is. Een leerkracht is als een tuinier. Je hebt bepaalde voorschriften om planten te doen groeien, maar je moet ze ook aandacht schenken. Dat geldt ook voor lesgeven. Als je vertrekt vanuit de leerlingen, is de enige vraag die telt, wat er nodig is om hen te doen groeien. Daarom is het belangrijk naar hen te luisteren. Je stapt als leerkracht met een halfvol glas een klaslokaal binnen om hen te helpen in hun zoekproces. Maar leerlingen moeten evengoed hun glas kunnen delen. Die wederzijdse kruisbestuiving verrijkt het lesgebeuren.

Schoonheid tonen

Inspiratie voor mijn lessen haal ik uit het leven zelf. Mijn gedachten, mijn persoonlijke geschiedenis, mijn reizen: altijd zit er een kern van ontmoetingen in. Jaren heb ik in Brussel gewoond. Ik ben gehuwd met een vrouw van Iraanse origine. Voor een christelijk uitwisselingsproject werkte ik in Italië ooit een jaar in een houtbedrijf. Mijn ouders zijn actief in de Focolarebeweging. Al die elementen spelen mee in de wijze waarop ik tracht te verbinden. Maar ik pin me niet op een luik vast. Iedere mens die ik ontmoet, zie ik als een verrijking van mijn leven.

In Thailand deden mijn vrouw en ik twee weken stiltemeditatie in een boeddhistisch klooster. Als antropoloog hou ik van de zoekende mens die schoonheid en waarheid vindt in de schepping, zelfs al is die niet af. Ook met de kinderen reisden we al heel wat af. Net voor de corona-uitbraak trokken we van de oostkust van de VS naar de westkust. Zo mooi te zien hoe zij ongecomplexeerd elke ontmoeting omarmden. Die liefde voor authentieke schoonheid probeer ik met mijn leerlingen te delen. Via sociale media zien ze dikwijls de lelijke kant van de samenleving, maar ik wil hun die schoonheid tonen. De hoop die daaruit spreekt, is het mooiste cadeau. Naar die verhalen snakken ze. Zeker in coronatijden ben ik verrast hoe belangrijk de godsdienstles voor de leerlingen is. Steeds meer besef ik: wat we als godsdienstleerkracht doen, is geen bijzaak, maar essentieel. Het is heerlijk naast de leerlingen te staan en hen te begeleiden in het samen onderweg-zijn. Zo geef ik vertrouwen door zodat zij op hun beurt kunnen geloven in het mooie en het goede. Er is geen betere job als je mensen wil verbinden. En het gaat daarbij niet alleen om vakkennis, maar over wat het leven zelf te bieden heeft, in alle schoonheid en lelijkheid die daarbij horen.

 


“Zeker in coronatijden ben ik verrast hoe belangrijk de godsdienstles voor de leerlingen is”, zegt Stijn Lievens.  © Maîtrise
 

Voelsprieten

Het verlangen naar liefde en de noodzaak ervan is universeel. Door wat ik meemaakte, ben ik daarvan overtuigd. Als je die liefde hebt gevoeld, wil je die doorgeven, of dat nu als christen, boeddhist of atheïst is. Vanuit die houding kan je leerlingen aanmoedigen in te gaan op godsbeelden. Wie daarnaar op zoek gaat, is creatief en wordt uit de comfortzone getrokken. En als leerlingen de vrijheid krijgen zelf te zoeken en te denken, komen daar altijd fantastische gesprekken uit. Zo komen mijn cursussen tot stand: door voortdurend mijn voelsprieten uit te steken om te zien wat er in de klasgroep leeft. Als dat basisvertrouwen er is, komen de eindtermen vanzelf. Maar de beleving is er pas als er ook inhoud is. Uit een leeg glas kan je niet drinken. De christelijke waarden zijn onophoudelijk aanwezig in hoe ik naar mensen kijk. Voor mij is het christendom voornamelijk jezelf inleven en de naaste op de eerste plaats zetten. Van daaruit word je ten volle jezelf.

Dynamisch

Mijn persoonlijke godsbeeld is dynamisch. Ik hou niet zo van statische beelden. In de geschiedenis is het godsbeeld trouwens voortdurend geëvolueerd. Hoe je naar Jezus kijkt, is helemaal anders voor een 13-jarige dan voor een 39-jarige. Dat maakt dat mijn godsbeeld altijd in volle beweging is. Het wordt mij niet gegund de rust te bewaren bij een beeld dat stilstaat. Die onrust vind ik niet erg. Op dit moment ervaar ik dat de goddelijke liefde in alles zit. Zeker sedert de dood van mijn zus is dat zo. Hoe alles in elkaar valt, hoe wij tijdelijk deel uitmaken van de kosmos, is zo goddelijk. Dat kan maar als daar iets achter zit. Voor mij is dat God. Maar ‘what’s in a name’? Een term kan nooit de hele lading dekken van wat ik precies bedoel. Toch probeer ik leerlingen te overtuigen net dat onder woorden te brengen. We mogen ons niet verschuilen achter makkelijke zinnetjes die zogezegd alles verduidelijken. Dan stopt de interesse in elkaar. Door nieuwe ontmoetingen kunnen we de eigen identiteit – ook ons godsbeeld – finetunen. Dan open je deuren om zelf woorden te vinden voor wat diep in je leeft.”  III

 

De Thomas-website en de godsdienstinspectie secundair onderwijs slaan de handen in elkaar om het beroep van godsdienstleraar te promoten. Vanaf 1 maart brengt een nieuwe website getuigenissen van vijftien godsdienstleerkrachten. Een van de vijftien is Stijn Lievens, godsdienstleraar in het gemeenschapsonderwijs in Maldegem. Nadat hij als antropoloog afstudeerde, werkte hij voor Vredeseilanden. Als zij-instromer behaalde hij een bachelordiploma godsdienstwetenschappen aan de KU Leuven. Intussen is hij al 15 jaar een gepassioneerde godsdienstleerkracht.

www.godsdienstleraar.be

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​