Tertio 1103 - “Natuurlijk hoop ik op roepingen!”

“Natuurlijk hoop ik op roepingen!”

Priorij Onze-Lieve-Vrouw van Bethanië in Loppem viert haar 100-jarige bestaan. “Al is de gemeenschap op dit moment zeker niet piepjong, ze is wel vitaal”, laat priorin Hannah Van Quakebeke klinken in Tertio nr. 1.103 van 31/3/’21. “Maar de gemeenschap is klein en de vraag naar de toekomst komt wel eens ter sprake. Dat vraagt diep Godsvertrouwen.” 

 

“We zijn in mei 1921 gesticht als benedictinessen-missionarissen en -monialen. Onze roeping houdt in dat we gemeenschappen stichten op plekken waar monastiek leven niet bestaat – dat gebeurde in Congo, Portugal, Angola, Palestina en Brazilië. Dat is ons oorspronkelijke charisma. Die missionaire geest zit in ons bloed.”

Op het eerste gezicht rijmen “slotklooster” en “missiewerk” nochtans niet met elkaar. 

“Daar zit inderdaad een zekere spanning in. Aan de ene kant trekken we ons enigszins terug uit de wereld, aan de andere kant is er onze grote openheid op de wereld en andere culturen. De spanning tussen die twee aspecten van onze roeping is niet altijd simpel en vraagt onderscheiding: wordt ze een levensdynamiek of leidt ze tot een breekpunt? Het antwoord op die vraag bepaalt mee of je bij ons wel of niet op je plaats zit.”

Jullie engagement als monialen is van levenslange duur. Kan het ook zinvol zijn om bij wijze van leerschool voor het leven een kortere periode volop mee te leven met een monastieke gemeenschap? 

“Daar staan wij zeker voor open. Meerdere zusters van apostolische congregaties hebben al een sabbatperiode bij ons doorgebracht. Er heeft ook eens een 21-jarige Duitse vrouw 7 maanden met ons meegeleefd. En toen de lockdown er vorig jaar zat aan te komen, was een Poolse bij ons op retraite. Ze had toen geen werk en wou nadenken over haar toekomst. Ze heeft gevraagd te mogen blijven en is pas in juni vertrokken toen de grenzen weer opengingen.”

“Dat waren voor de gemeenschap telkens mooie ervaringen en we willen die mogelijkheid aan meer mensen bieden, maar dat is een andere keuze dan ons levenslang engagement. Het leven in een gesloten gemeenschap is gekleurd door het feit dat het voor altijd is. Als je de onderlinge relaties niet elke dag verdiept, loop je vast. Maar een onderbouwde vraag om een tijd met ons mee te leven krijgt zeker een ja, uiteraard wel na diepgaand overleg. We zijn geen therapeutische gemeenschap, al kan een verblijf hier wel iets teweegbrengen. Er is trouwens ook een valkuil dat je aan zulke mensen zou gaan trekken om te blijven, maar dat gebeurt hier niet. Ik voel daar bij mijn medezusters een enorme vrijheid, zelfs tegenover wie de intentie hadden om in te treden. Het leven dat je kiest, moet jouw weg zijn. Het is niet om de hoop te vullen, hé!”

Abonneer of vraag een proefnummer via www.tertio.be

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​