Tertio 1104 - Arbeiderskinderen aan de top worstelen met codes van hun nieuwe omgeving

Arbeiderskinderen aan de top worstelen met codes van hun nieuwe omgeving

Doorzetters. Zo luidt de titel van het proefschrift waarmee de in Nederland wonende Vlaming Mick Matthys (1945) in 2010 zijn doctoraat behaalde. Hij interviewde 32 chirurgen, politici, wetenschappers en managers. Allemaal hebben ze één ding gemeen: ze groeiden op in een arbeiderswijk. Arbeiderskinderen met een universitair diploma botsen vaak op de ongeschreven codes van hun nieuwe omgeving en worstelen met hun roots. Desondanks bereiken sommigen de top. 

Een egalitaire samenleving, dat is waar velen van dromen. Een samenleving waar een fabrieksarbeider – als hij maar genoeg zijn best doet – alle kans heeft te eindigen als directeur. De praktijk is weerbarstiger. Sociaal pedagoog Mick Mathys (1945) bouwde een indrukwekkend cv op. Maar hoewel hij geïntegreerd is in het academische milieu, is zijn afkomst altijd van betekenis gebleven. Nieuwsgierig naar de ervaringen van andere sociale stijgers besloot Matthys een proefschrift te wijden aan het onderwerp. Een rode draad in het leven van de sociale stijgers is dat ze werden getriggerd door beelden van een ander bestaan, bijvoorbeeld via boeken of het kleinseminarie. Ook leraren kunnen een belangrijke rol vervullen.

Succesverhaal 

Pas 27 is Sana Afouaiz, maar de carrière die ze heeft opgebouwd is indrukwekkend: ze is oprichter en directeur van Womenpreneur, adviseur van de Verenigde Naties inzake vrouwenrechten, sprak in 50 landen en werd in 2018 door de Wereldbank uitgeroepen tot een van de tien meest inspirerende vrouwen. Die passie voor gendergelijkheid begon tijdens haar jeugd in Marokko. “Voor mij weerspiegelt Brussel een succesverhaal”, zegt ze. ”Dit is het land waar ik Womenpreneur begon. Vandaag begeleiden we 13.000 vrouwen en dit jaar hebben we er al 2.000 bereikt.” Ambitieuze migranten die hun dromen willen waarmaken, zijn volgens Afouaiz gebaat bij een ondersteunende omgeving. “Zo’n omgeving is niet iedereen gegeven. Wij proberen dat gat te vullen door de vrouwen te ondersteunen en hen te begeleiden.”

Dubbele trap

Wie de gedreven burgemeester van Leuven ontmoet, zou niet vermoeden dat zijn wieg stond in een klein arbeidershuisje in de Leuvense Mussenwijk. De familie Ridouani woonde er met drie gezinnen. “Wij woonden met ons gezin van vijf op één kamer”, blikt Mohamed Ridouani terug. Zijn vader kwam op 17-jarige leeftijd vanuit het Marokkaanse Rifgebergte naar België. “Hij heeft niet de kans gehad scholing te volgen. In de jaren 1950 kende Marokko grote problemen en hongersnood. Hij sprokkelde hout en verkocht dat als brandhout. De opbrengst gaf hij aan de familie.” Eenmaal in België vond vader Ridouani werk bij Vleminckx Mayonaise en vervolgens bij een Limburgse aannemer. Het polieren van betonnen vloeren in parkeergarages werd zijn vak. “Mijn vader had pezige handen met veel eelt en zei altijd: ‘Als je dat wilt vermijden, moet je proberen een goed diploma te halen. Dan ligt de wereld voor je open, maar je moet er wel hard voor werken’”, getuigt Ridouani. Hij was al afgestudeerd en begonnen als consultant toen hij voor het eerst op restaurant ging: “Een stresserende aangelegenheid”.

Meer lezen? Vraag een gratis proefnummer aan of neem een abonnement.

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​