Tertio 1127 - “We hebben allemaal een monnik en een therapeut in onszelf”

“We hebben allemaal een monnik en een therapeut in onszelf”

Van nature is hij veeleer timide, maar Erik Galle vertelt in Tertio nr. 1.127 van 15/9/’21 vrijmoedig en enthousiast over zijn jongste boek, De voorafplek. Daarin doet de priester-therapeut uit de doeken hoe bevrijdend het is te mogen leven vanuit het diepe besef dat de mens niet zichzelf maakt. Altijd is er een a/Ander die ons voorafgaat.

“Al vroeg in mijn leven merkte ik dat mensen spontaan diepere gesprekken met mij aangingen. Omdat ik een gedegen gesprekspartner wou zijn, is de therapeutenopleiding erbij gekomen naast de priesteropleiding. Dat de twee voor mij samengaan, heeft ook alles te maken met het beeld dat ik heb van de therapeut als een vroedvrouw van het ware zelf. Om de ander dicht bij zichzelf te brengen, moet je niet als een soort goeroe dicteren hoe het moet. Wat ik denk dat de ander best zou doen, vind ik als therapeut irrelevant. Ik sta niet in zijn schoenen. Het enige waar je als therapeut over beschikt, naast je kennis, is jezelf. Therapeut worden was daarom voor mij een hoogst persoonlijke weg, want als je zelf het instrument bent dat het verhaal van de patiënt doet resoneren, moet je zorgen dat er bij jezelf niet te veel dingen in de weg zitten en dat je ook dicht bij jezelf kunt staan.”


Welke rol hebben priesters volgens u vandaag te spelen in de samenleving? 

“Ze moeten borg staan voor een dialogaal model en niet de pretentie hebben als priester ‘de man’ te zijn – letterlijk dan nog. Die tijd is helemaal voorbij. Als priester ben je niet degene ‘die God en Christus naar de mensen brengt’, zoals ik iemand eens hoorde zeggen. Dat klinkt misschien mooi, maar ik vind het vreselijk. Misschien is Christus wel bij de mensen en ontvang jij Christus van hen, of misschien komt Christus wanneer je die mensen ontmoet en moet jij Hem daar gaan zoeken.” 
 

Uw publicaties tonen een steeds diepere verworteling in de monastieke traditie. Hoe bent u die op het spoor gekomen? 

“Door mijn groei in gebed. Het monastieke is binnengekomen toen de stilte een manier werd om me in het gebed te bewegen. De stilte zorgt voor een heilzame vorm van passiviteit. Vergelijk het met het verschil tussen kijken naar vogels door er foto’s van te maken of door in de natuur te gaan zitten op het moment dat alles ontwaakt. Als de bidder zich camoufleert met stilte, dan toont de werkelijkheid zich op een manier zoals die zich anders nooit toont. Dat is voor mij het monastieke. Het heeft te maken met het ontdekken van een diepte waarvan je ineens beseft dat die er altijd al was, maar die je nooit hebt gezien. Denk aan het verhaal van Jezus’ gedaanteverandering: is het Jezus die van gedaante verandert of zijn het de apostelen die iets zien wat ze tevoren niet zagen? Krijgen ze een soort dieptezicht waardoor ze de ware gedaante van Jezus zien die er in feite altijd al was? Zo ook was de voorafplek er altijd al, maar ben ik me daar nu pas scherp van bewust.” 

“Monniken zijn de living reminders van de voorafplek. Zij kunnen zich niet verhullen achter actie. Het monastieke leven is een puur, naakt bestaan waarin het grootste verlangen is dat God naar jou verlangt. Als je in dat verlangen gaat staan, word je helemaal ontkleed van je ego.” 

Abonneer of vraag een proefnummer via www.tertio.be

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​