Tertio 1130 - Zonder format

Column Désanne Van Brederode

Zonder format

Afgelopen zomer trakteerde ik mezelf op het kijken naar datingprogramma’s. Van Bed & Breakfast vol liefde tot De Bachelor. Weer eens iets anders dan Scandinavische (misdaad)series, waarbij je aandacht geen tel mag verslappen en de maatschappelijke kwesties die erin worden aangeroerd, je meer uit de slaap houden dan de vraag naar de dader en zijn of haar motieven. Ook vrienden keken naar de datingshows, dezelfde of andere – het aanbod leek de vraag te overtreffen. Wat zijn er overal veel desperate singles. En al presenteren ze zich als allesbehalve desperaat, ik kan me toch niet voorstellen dat iemand die redelijk tevreden is over het leven alleen, bereid is om de eerste, schuchtere kennismakingsgesprekken te voeren in aanwezigheid van een cameraploeg, geluidstechnici en een visagiste die de opnames af en toe onderbreekt om je glimmende voorhoofd te poederen of je uitgelopen mascara bij te werken. Zodat een immens publiek de illusie kan krijgen er echt bij te zijn. Zo dichtbij dat men je kan horen fluisteren, zuchten, hakkelen, je kan zien blozen tot in je vingertoppen. Zo dichtbij dat de kleine tattoo van je kat aan de binnenkant van je pols zichtbaar is, evenals de opgetrokken wenkbrauw van je date, die net nog heeft verkondigd dat tattoos voor hem de grootste afknappers zijn en dat zijn vorige date er nota bene een had ter nagedachtenis van haar overleden poedel. Knap monteerwerk. Maar daar staan kandidaten en kijkers zelden bij stil. 

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​