Tertio 1140 - “Juist in crisistijd zien we hier mooie dingen gebeuren”

“Juist in crisistijd zien we hier mooie dingen gebeuren”

“Vierde coronagolf slaat niet toe in woonzorgcentra wegens boosterprik”, meldde TV Limburg begin deze maand. Ook in evangelisch-protestants woonzorgcentrum De Olijfboom zijn de zwaarste stormen gaan liggen. “Alle bewoners en bijna alle medewerkers hebben intussen hun derde prik gehad”, getuigt directeur Ronnie Leeters. “We leven wel zorgvuldig de coronamaatregelen na, maar momenteel heerst hier een relatieve rust. We zijn aan het werk en timmeren vol vertrouwen aan de toekomst.”

Kelly Keasberry

Met enige trots toont Georges Janssen een modern ogend kerkgebouw. Het is de evangelische kerk Paulus in Genk, een vzw waarvan hij voorzitter is. “Vanuit die kerk is het allemaal ontstaan: de school met de Bijbel naast het gebouw, ons Kinderhuis uit de jaren 1940 en woonzorgcentrum De Olijfboom”, verklaart hij. De naam is niet toevallig gekozen. Olijfbomen kunnen 300 tot 600 jaar oud worden en dragen tot op hoge leeftijd vrucht. Zo gaat ook het wzc ervan uit dat elke mens tot op hoge leeftijd van grote waarde is. De eerste steen werd gelegd op zaterdag 19 mei 1990; 5 jaar later werd het gebouw in gebruik genomen. Vandaag wonen er 82 mensen, van wie 71 met een hoge zorgbehoefte. “Dat is ook het aantal van de toekomst”, geeft Ronnie Leeters aan. “Sinds de oprichting zijn we flink gegroeid, maar de voorbije jaren hebben we beslist wat te downsizen ten voordele van wat huiselijkheid.” 

Christelijke waarden

“Sommige mensen komen naar hier omdat ze evangelisch christen zijn, dus op het vlak van identiteit hebben we zeker een aantrekkingskracht”, vervolgt Leeters. Toch schat hij het aantal inwonende evangelische christenen op nog geen tien. “Ook van de werknemers behoren er nog enkele tot de evangelisch-christelijke kerk. Daardoor kunnen we de traditie beleven, maar de diversiteit wordt groter en de spoeling dunner.” Al vanaf de oprichting ziet een kader van evangelische bestuursleden toe op de christelijke identiteit van het wzc, verklaart Janssen. Maandelijks wordt bovendien het Olijfblaadje verspreid, “een intern blad rond Jezus Christus en de Bijbel”. Tot 2020 was de directeur van De Olijfboom een evangelisch christen, maar met het aantreden van Leeters als directeur kwam daar verandering in. “Ik heb vrome katholieke ouders die hun uiterste best deden om mij ook zo op te voeden, maar verder dan misdienaar in de lokale parochiekerk heb ik het nooit geschopt”, glimlacht Leeters. “Dat wil ik ook graag zo houden. Ik heb uiteraard wel de verantwoordelijkheid aanvaard om het huis met respect voor de grondvesten te leiden en daar heb ik geen moeite mee. De christelijke waarden liggen me na aan het hart en ook in mijn leven probeer ik ze uit te dragen. Die twee dingen gaan hand in hand en ze worden aangevuld door mensen die het evangelie wel beter kennen. Ik laat me graag verrassen door Georges als hij uit de Bijbel leest (lacht).”

 


“We timmeren vol vertrouwen aan de toekomst”, zegt Ronnie Leeters over het team van woonzorgcentrum De Olijfboom.  © De Olijfboom

 

Iedereen welkom

Van diepgelovige christen tot agnost of atheïst: in De Olijfboom is iedereen welkom. “Dat is de kracht van het huis”, stelt Leeters. “Vanuit een bepaalde visie wilden de stichters een plek van tolerantie creëren.” Janssen vult aan: “Bewoners die nood hebben aan geestelijke bijstand kunnen terecht bij de pastoraal werker van het huis, maar ook een aalmoezenier of pastoor zijn welkom”. De geest van het huis is dat er christelijke waarden rondwaren, vat Leeters samen. “Die worden ook veruitwendigd, maar zodanig dat andere mensen daarvan kunnen meegenieten.” Soms is dat beeldend, zoals een thema rond het kruis met Pasen. Weer andere keren krijgt de Bijbel een prominente plaats, zoals tijdens de wekelijkse huiskring “Bij Jos op de koffie”.

Hectiek

De rust die in het wzc heerst, herinnert in niets aan alle hectiek in oktober 2020. Binnen luttele weken raakten 53 bewoners besmet met het coronavirus. “De pandemie was nieuw voor de hele wereld; het enige dat we konden doen, was roeien met de riemen die we hadden”, blikt Leeters terug. “We hebben het huis letterlijk op zijn kop gezet. Bij de eerste vaststelling waren er 27 besmettingen, in de weken daarna breidde de golf zich uit. Omdat de besmettingen verspreid waren over het hele huis, moesten we mensen verhuizen. Niet-besmette mensen gingen naar de benedenverdiepingen; besmette bewoners naar de tweede etage.” Omdat de bovenverdieping onvoldoende capaciteit bood om alle besmette bewoners te kunnen huisvesten, moest ook in de kelderverdieping cohortzorg worden geïmproviseerd. “Toch is het virus mild geweest in die zin dat er maar vier echt corona-gerelateerde overlijdens waren”, relativeert Leeters. “Dat zijn er natuurlijk vier te veel, maar het ging in drie van de vier gevallen om mensen die sowieso al erg verzwakt waren.”

Vrijwilligersgolf

Juist in crisistijd blijkt de fusie die het woonzorgcentrum op 1 januari 2018 aanging, een zegen. “We zijn lid van Integro, een overkoepelende vzw van acht christelijk geïnspireerde woonzorgcentra in Limburg; zeven katholieke en één protestants-christelijke”, verduidelijkt Leeters. “Daardoor konden we steunen op collega’s die tijdens de eerste golf al expertise hadden opgebouwd.” Een prettige bijkomstigheid is de vrijwilligersgolf die door de pandemie op gang kwam. Maar liefst tachtig mensen staken de handen uit de mouwen om De Olijfboom en zijn bewoners in crisistijden bij te staan. “Ze kwamen niet alleen uit Genk, maar van heinde en verre. We hadden vrijwilligers uit Antwerpen en Leuven”, getuigt Janssen. Zo was er een dame die wegens de coronamaatregelen tijdelijk haar brasserie in Neerpelt moest sluiten. “Ze is hier gebleven totdat de horecazaken weer open mochten”, zegt Leeters. “Vier dagen per week werkte ze voor ons; bijna een vaste werkkracht. Juist tijdens de crisis hebben we heel mooie dingen zien gebeuren.”

Leeters en Janssen zijn de moed dan ook niet verloren. “Hoewel het net van het coronavirus opnieuw sluit, leven we een beetje op een roze wolk”, zegt Leeters. “Zo werken we aan multidisciplinaire teams en proberen we door downsizen de huiselijkheid te verhogen. Het huis was aanvankelijk gebouwd als een ziekenhuis, met lange gangen en kamers. Die structuur willen we doorbreken door op alle verdiepingen open ruimtes te creëren, zodat in elke leefgroep ruimte ontstaat om bijvoorbeeld zelf iets te kokkerellen.” Voor bewoners met een relatief hoge graad van dementie is er dagverblijfcentrum Olea, een interne groepsopvang waar ze overdag naartoe worden gebracht. In de vroege avond keren ze terug op de afdeling. “Een uniek concept”, meent Leeters. 

Bidden

Met een nieuw jaar in het vooruitzicht wil De Olijfboom zich richten op gezamenlijke gebedsmomenten met de Zusters van het Kruis in Genk, die medestichters zijn van Sint-Jozef Neerpelt, een voorziening die deel uitmaakt van Integro. “Tussen de evangelischen en de zusters is het verlangen gegroeid om te bidden voor de toekomst van Integro en van De Olijfboom”, verklaart Janssen. “Het idee moet nog worden uitgewerkt, maar uitkijken naar de toekomst betekent ook het aangezicht van onze Vader zoeken en kijken wat Hij op onze weg brengt. Als evangelische christenen geloven wij dat God het werk dat Hij in 1995 begonnen is, zal voortzetten en dat er voor De Olijfboom met zijn ouderen een toekomst is.”  III

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​