Tertio 453 - Zorg zonder middelen

Standpunt:

Zorg zonder middelen

Hoewel onze samenleving goede zorg voor stervenden almaar belangrijker acht, komt de overheid slechts moeizaam met middelen voor palliatieve zorg over de brug. Dat is een vreemde contradictie die zelfs in tijden van budgettaire schaarste wraakroepend is.

Peter Vande Vyvere | De mogelijkheden van pijnbestrijding voor terminale zieken nemen almaar toe. Ook andere ‘technieken’ van de palliatieve geneeskunde – sterk gepersonaliseerde, multidisciplinaire en ‘huiselijke’ zorg – raken beter ingeburgerd. Palliatieve zorg helpt de westerse mens omgaan met wat hij het allermoeilijkste vindt: lijden en eindigheid. Dat is zonder meer winst. Wellicht maakt palliatieve geneeskunde niet elke vraag naar euthanasie ongedaan. Vast staat wel dat het perspectief de laatste periode van je leven op een comfortabele, relatief pijnloze en menswaardige wijze te kunnen beleven, de euthanasievraag doet afnemen. Dat juicht iedereen toe, ook wie niet tegen levensbeëindiging op verzoek is gekant. Er is dus een breed maatschappelijk draagvlak om palliatieve zorg te stimuleren en beter te ondersteunen. Het is dan ook merkwaardig dat de sector al decennia lang tevergeefs smeekt om meer mensen en middelen. De palliatieve zorg vindt haar oorsprong in het werk van pioniers als dokter Jozefa De Buysscher – alias zuster Leontine. Iets van die idealistische pioniersgeest met zijn onvervangbare inzet van vrijwilligers moet zeker bewaard blijven in de palliatieve sector. Maar het kan niet dat palliatieve initiatieven vandaag nog vaak essentiële middelen bijeen moeten schooien. Zo is de decentralisering van de palliatieve zorg nog lang niet voltooid. De expertise mag niet beperkt blijven tot gespecialiseerde centra en instanties, maar moet verder worden uitgebreid naar de stervensbegeleiding thuis en in het bejaardentehuis. Dat vergt voldoende tijd, personeel en centen.

Dat is en blijft blijkbaar een groot probleem. Is er toch ideologische weerstand in het spel die het onmogelijk maakt rechtstreeks meer budget vrij te maken voor palliatieve zorg? Het regeerakkoord van Leterme I voorziet daar alleszins niet in. En de penibele begrotingsopmaak opende evenmin perspectieven. Rest alleen de onrechtstreekse weg via de middelen voor de bestrijding van kanker en van chronische ziekten. De kamerleden Luc Goutry en Mia De Schamphelaere (CD&V) verzoeken het parlement het debat aan te gaan over het recente, bijzonder degelijke Evaluatierapport palliatieve zorg. Dat ontleedt minutieus de werking van de palliatieve zorgsector en legt met een transparante argumentatie de acute noden bloot.

Met dat plan in de hand roepen Goutry en De Schamphelare minister Laurette Onkelinx (PS) op een deel van de 440 miljoen die de regering aan haar kankerplan en haar plan voor chronisch zieken besteedt, aan de palliatieve zorg toe te wijzen. Die oproep getuigt van politieke en budgettaire redelijkheid en verdient bijgevolg alle steun. Hopelijk steekt niemand daar een ideologisch stokje voor.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​