Tertio 472 - Heilige verontwaardiging

Vizier:

Heilige verontwaardiging

Daags nadat dokter Luc Beaucourt met zijn roemruchte diareeks zijn laatste voordracht had gegeven, raakte bekend dat dertig procent van de jongeren tussen 14 en 16 jaar al cannabis gebruikte. De jonge Belgen zijn de grootste wietrokers ter wereld. Maar wat daarop volgde, was een oorverdovende stilte.

Koenraad De Wolf | Het druggebruik bij jongeren. Dat ligt me, met drie opgroeiende tieners in huis, al jaren na aan het hart. Ik laat geen gelegenheid onverlet om daarover rond de keukentafel open te communiceren. En eerlijk: nu mijn kinderen almaar meer de smaak van het uitgaansleven te pakken krijgen – wat ook normaal is –, baart dat vooral mij zorgen. Vorige donderdag verslikte ik mij in mijn koffie toen De Morgen op de voorpagina kopte: “Een op de drie prille tieners gebruikte al eens cannabis.” Een onderzoek van de International Narcotics Control Board (INCD) van de Verenigde Naties toonde aan dat minstens dertig procent van de jongeren tussen 14 en 16 jaar het voorbije jaar cannabis had gerookt. Ik ben er nagenoeg zeker van dat mijn kinderen nog nooit drugs hebben gebruikt, maar mijn jongste zoon – hij wordt er dit jaar zestien – vertelde zonder verpinken dat ook hij wel wist hoe daaraan te geraken. “Dat weet toch iedereen”, zei hij lachend – alsof dat de normaalste zaak van wereld betrof.

Op mijn vraag over de gezondheidsrisico’s van het roken van joints, haalde hij zijn schouders op. Toch raakt dat de kern van de zaak. Een joint is geen sigaret, maar een verslavende en potentieel gevaarlijke drug die psychische aandoeningen kan veroorzaken en nefaste gevolgen heeft voor de ontwikkeling van de hersenen. Overigens ligt het gehalte THC, de werkbare stof in de cannabis, vandaag veel hoger dan in de wiet die de hippies in de jaren zestig rookten. Cannabis kun je nauwelijks nog een softdrug noemen. Benieuwd naar de reacties op dat verbijsterende rapport, vond ik bitter weinig. De Standaard wijdde daaraan een artikel, weliswaar op bladzijde 13, maar alle andere kranten repten daarover met geen woord! Carnaval en het wedervaren van onze bekende Vlamingen zijn blijkbaar belangrijker dan een sluipend gif dat heel onze samenleving ondermijnt. Ronduit verbijsterd was ik over de reacties vanuit politieke hoek… of het gebrek daaraan. Toen Raymond Yans, een lid van INCD en voormalig schepen van Ecolo in Luik, die hallucinante cijfers bekendmaakte op een bijeenkomst van de topministers, reageerde niemand verbaasd.

In de aanloop naar de verkiezingen liet geen enkel parlements- lid zich tot een uitspraak verleiden. Begrijpe wie kan! Want in deze tijden van crisis en besparingen is de maatschappelijke kostprijs van het wijdverspreide druggebruik, onder andere in de gezondheidszorg, gigantisch – naast al het psychische leed. En die kosten zullen alleen maar toenemen. Heeft iemand de moed dat kostenplaatje te becijferen? Enkele maanden terug opende in Nederland een ontwenningskliniek voor min zestienjarigen haar deuren. Toch hebben wij niet zozeer nood aan meer ontwenningsklinieken, maar in de eerste plaats aan preventie. Daar ligt beslist een opdracht voor de volgende Vlaamse regering. Daarnaast hebben we nood aan bezielde figuren, zoals Luc Beaucourt die met een heilige verontwaardiging tekeer gaan tegen misstanden in onze samenleving. De dokter houdt het na achtduizend voordrachten over het roekeloze rijgedrag van jongeren, die een miljoen toehoorders bereikten, voor bekeken. Onze samenleving heeft, naar het voorbeeld van Beaucourt, ook in de strijd tegen de kanker van het druggebruik nood aan een schoktherapie. Mensen die met een heilige verontwaardiging ten strijde trekken tegen de bagatellisering van het druggebruik.

Uw reacties zijn welkom op koenraad.dewolf@tertio.be

Bericht

Met de bedelstaf naar Detroit
Emmanuel Van Lierde | Minister-president Kris Peeters (CD&V), minister van Werk Frank Vandenbroucke (SP.A) en minister van Economie Patricia Ceysens (Open VLD) ontmoeten dezer dagen de Amerikaanse en Europese top van General Motors in Detroit – de wereldhoofdstad van de zieltogende auto-industrie – evenals de topman van Ford, Lewis Booth. Of de Vlaamse regeringstop daarmee onze autoassemblagesector kan redden, is zeer de vraag. We zullen hen achteraf alvast niet kunnen verwijten dat ze geen pogingen ondernomen hebben, maar het is evenzeer de vraag of ze in Amerika wakker liggen van die voor hen onbekende regio Vlaanderen. Bij het ter perse gaan van dit nummer, waren de resultaten van hun gesprekken nog niet bekend. Zo die autobonzen al in hun kaarten laten kijken.

Het lijkt wel de gang naar Canossa in de hoop in de gunst te komen van de Amerikaanse ceo, Rick Wagoner, en de Europese ceo, Carl-Peter Forster, en wellicht krijgen de Vlaamse excellenties van hen hetzelfde antwoord als Jürgen Rüttgers, de minister-president van Noordrijn-Westfalen die hen vorige week bezocht voor ‘zijn’ Opelfabriek in Bochum: ‘We need cash’. Zowel de Duitse als de Vlaamse – en misschien zelfs federale – regering toont zich bereid geld op tafel te leggen, maar niet onvoorwaardelijk. Ze kunnen niet eindeloos putten blijven delven. Een verzelfstandiging van de Europese vestigingen door staatshulp en een overnemer – Daimler die Mercedes-Benz en Smart onder zijn hoede heeft, bedankte al voor de eer, BMW is nog in de running – biedt daarbij de beste garanties op lange termijn, net als innovatie naar slimme, veilige en groene wagens. De verlieslatende overproductie is alvast een doodlopend straatje.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​