Tertio 531 - Voorzichtig optimisme

Standpunt:

Voorzichtig optimisme

Peter Vande Vyvere | De Griekse crisis dreigt het vertrouwen in Europa verder te ondermijnen. De bouw aan het Europese huis vordert langzaam, de moeilijkheden zijn legio, maar de enige zinvolle weg is de weg vooruit.

Het extreme begrotingstekort, de enorme staatsschuld en niet het minst de manier waarop de Griekse overheid een decennium lang de cijfers vervalste, veroorzaken een nieuwe opstoot van euroscepticisme. Bovendien loopt de zoektocht naar een gezamenlijke Europese oplossing niet bepaald over rozen. De Griekse crisis legde opnieuw het gebrekkige functioneren van de Europese monetaire en economische constellatie bloot. In Knack van vorige week hekelde Marc De Vos van het Itinera Institute de revival van het economische nationalisme. En dat is heus niet het enige pijnpunt: we staan nog ver af van een sociaal Europa, een gemeenschappelijk buitenlands beleid blijft problematisch en – zoals Europees commissaris Karel De Gucht in dit nummer aangeeft (blz. 14-15) – echt efficiënt is Europa’s ontwikkelingssamenwerking niet.

Dat alles mag ons evenwel niet tot wanhoop over het Europese project drijven. In een terugblik op zijn eerste honderd dagen als permanent voorzitter van de Europese Raad liet Herman Van Rompuy zich in De Standaard van het voorbije weekend behoorlijk positief uit over de wil tot samenwerken van de huidige 27 lidstaten in de Europese Unie. Met enig pragmatisme komt er altijd wel een akkoord uit de bus en wat telt is het resultaat, niet het proces, meent de voorzitter. “Ik zie mezelf niet als de president van Europa, maar als een ‘facilitateur’, een bemiddelaar die een consensus zoekt in een heel uiteenlopende club”, zegt hij.

Een ander pro-Europees geluid liet de Nederlandse immigratie- en grootstedenspecialist Paul Scheffer het voorbije weekend horen in De Morgen. Maar ook hij pleit voor geleidelijkheid en geduld. Vanuit dat perspectief is de Griekse (en straks misschien ook de Spaanse) kwestie niet zo rampzalig. Zo is het met de Europese integratie altijd gegaan: twee stappen vooruit, een achteruit, twee opzij. “De ene afspraak (bijvoorbeeld om een gemeenschappelijke munt te beginnen) roept nu de andere op – om veel striktere regels in te voeren die de tekorten beheersbaar moeten houden”, meent hij niet zonder optimisme. “Ondertussen lukt het toch al meer dan een halve eeuw om dit bouwwerk van onderhandelen en compromissen verder vorm te geven.”

Dat voorzichtige optimisme is voor de slagkracht van Europa in de multipolaire wereld van vandaag en morgen goud waard. En als De Gucht gelijk heeft dat het Europese verhaal een waardenkwestie is, dan hebben christenen er alleszins een belangrijke rol te spelen. Maar dan mogen ze – zoals de Europese commissaris voor Handel opnieuw doet – liefst niet te snel de mond worden gesnoerd als zouden ze “hun moraal willen opdringen”. De Gucht verwijst naar het euthanasiebeleid in Belgische katholieke ziekenhuizen. Dat vrije, door een levensovertuiging gestuurde initiatieven door de overheid kunnen worden erkend en gesubsidieerd wegens hun maatschappelijke belang, hoort wezenlijk bij de Europese traditie. Laten we dat koesteren.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​