Tertio 535 - Wit konijn

Standpunt:

Wit konijn

Peter Vande Vyvere | Ze zijn er, de witte konijnen uit de verkiezingshoed van glimmende partijvoorzitters. In chronologische volgorde: Siegfried Bracke voor N-VA, Rik Torfs voor CD&V en Eva Brems voor Groen! Toegegeven, de nieuwe lichting BV’s in de politiek heeft best een politiek profiel, maar toch: ‘the proof of the pudding is in the eating’.

Voor de hardwerkende, trouwe en gedegen mandataris die moet knokken voor een deftige plaats op de lijst, vormen ze een nachtmerrie, de prima donna’s die bij elke nieuwe verkiezing op de lijsten worden gedropt. Deze keer overigens wel erg bovenaan. Blijkbaar is het aantrekken van BV’s in de politiek even onuitroeibaar als omstreden. In een mediacultuur zijn tv-figuren als stemmentrekkers gegeerd. In het officiële partijdiscours dienen ze als remedie tegen de antipolitiek en helpen ze de kloof tussen de burger en de politiek te dichten. Hoe lang dat argument nog kan functioneren, is de vraag want sinds het fenomeen zijn intrede deed, zijn velen geroepen, maar weinigen uitverkoren. Politiek is een stiel of minstens een microbe.

De jongste lichting verdient in dat licht het voordeel van de twijfel. Kennis van en/of ervaring met politiek moet je ze alle drie nageven. Maar hun partijkeuze lijkt op zijn zachtst gezegd niet bepaald dwingend. Spelen zeker een rol: Brackes neus voor hypes, Torfs’ link met Marianne Thyssen (ze waren studiegenoten) en Brems’ interculturele profiel. Bracke is de zoveelste journalist die ‘het terrein in trekt’. Qua kennis van het milieu heeft hij een stapje voor op andere nieuwkomers. Maar de waarschuwing van Dirk Sterckx (Open VLD), een van de eerste journalisten met BV-gehalte die overstapte naar de politiek en wist te aarden, is veelzeggend: je slaagt alleen als je beseft dat je nog alles te leren hebt, bereid bent helemaal opnieuw te beginnen en hard te werken. En de glamour van de spotlights mag je vergeten. Het valt af te wachten of Bracke die uitdagingen aankan.

Het fenomeen van de academici in de politiek is niet nieuw. Al is succes allesbehalve verzekerd: Christine Van Broeckhoven (SP.A) kon het niet (en trekt daar nu ook de conclusies uit), Hugo Vandenberghe (CD&V), Mark Eyskens (CD&V) en Johan Vande Lanotte (SP.A) konden het wel. Niettemin illustreren beide laatsten dat het op topniveau toch altijd kiezen wordt. In het heetst van de politieke strijd staat de wetenschappelijke activiteit op een laag pitje. Twee veeleisende carrières tegelijk uitbouwen, het is weinigen gegeven. Als het er echt op aankomt, moet je kiezen.

Wat de stap van Torfs naar de politiek betekent voor de ‘bijzondere faculteit kerkelijk recht’ van de K.U.Leuven is onduidelijk. Een korte mededeling op de website maakt melding van de jongste ontwikkeling, maar onderstreept dat Torfs zijn taken blijft opnemen. Nu de enige andere voltijdse hoogleraar, Luc De Fleurquin, met emeritaat gaat, lijkt de kleine faculteit onthoofd. Hopelijk vinden ze daar ook een wit konijn.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​