Tertio 542-543 - Met dank aan het parket

Met dank aan het parket

Met dank aan het parket

Peter Vande Vyvere | Dat komaf wordt gemaakt met seksueel misbruik in de kerk (en overal elders), we willen het allemaal. Dat de methodes van kerkleiders om klachten daarover aan te pakken in het verleden niet altijd deugden, we weten het allemaal. Dat kerkmensen die zich aan seksuele misdaden of aan schuldig verzuim bezondigden, eenzelfde straf verdienen als om het even wie anders, daarover zijn we het volkomen eens. Maar dat alles neemt de scepsis niet weg over de gerechtelijke acties van vorige donderdag en vooral niet over die tegen de commissie-Adriaenssens.

Natuurlijk moet het gerecht zijn werk doen. En natuurlijk moet het, als daar serieuze aanwijzingen toe zijn, alles in het werk stellen om de waarheid te achterhalen, zonder aanzien des persoons. Een huiszoeking bij de kardinaal? Inbeslagname van kerkelijke documenten op het bisdom? Ondervraging van betrokkenen? Het moet allemaal kunnen. Evenwel: de zoektocht naar de waarheid is een zaak, een mediashow buiten proporties is andere koek. En daar hadden de huiszoekingen in Mechelen en Leuven alle schijn van: de zoektocht naar geheime bergplaatsen in de kathedraal waren hilarisch, de – voortijdige – aanwezigheid van de televisiecamera’s bedenkelijk, de gijzeling en ondervraging van het voltallige episcopaat en al het personeel van het aartsbisschoppelijke huis overbodig. Maar wat woordvoerder Eric de Beukelaer daarover zei, klopt natuurlijk: “Al die ongemakken verzinken in het niets tegenover het leed van de slachtoffers van seksueel misbruik.”

Erger is de verbijsterende vertrouwenscrisis die de inbeslagname van alle dossiers van de commissie-Adriaenssens veroorzaakt tussen de welzijnswereld en justitie. Beide doen hun voordeel met een goede verstandhouding, communicatie en samenwerking. Dat leerden de voorbije decennia overvloedig. Blijkbaar gaat die vlieger niet op voor welzijnswerk in de kerkelijke sfeer. De manier waarop het vertrouwen van bijna vijfhonderd mensen die op absolute discretie rekenden, wordt beschaamd, is stuitend. Voor de kerk is de demarche van vorige week een ramp. Eindelijk leek er een concept, een manier van (be-)handelen in de maak die op een professionele en efficiënte manier met de vreselijke realiteit van seksueel misbruik in pastorale relaties wist om te gaan. Mensen werden beluisterd, verdachten en daders geconfronteerd, noodzakelijke juridische stappen genomen, kerkelijk disfunctioneren gedetecteerd. Zoals de kaarten nu liggen, houdt de commissie – met een voorzitter en experts van wereldformaat – in haar huidige vorm op te bestaan.

Oktober moest voor de commissie het moment van de waarheid worden. Dan zou een rapport met analyses en aanbevelingen verschijnen. Adriaenssens verbond zijn lot aan de bereidheid van de kerkleiders dat rapport ernstig te nemen. De signalen van hun kant waren – onuitgegeven – veelbelovend in het besef dat de geloofwaardigheid van de kerk op het spel staat. Helaas zullen we veel langer dan oktober moeten wachten op zo’n doorbraak ten bate van gekwetste en kwetsbare mensen. Met dank aan het Brusselse parket, dat blijkbaar meer aan koppen met mijters dan aan slachtoffers dacht.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​