Tertio 559 - ‘Help, we worden overspoeld’

Vizier:

‘Help, we worden overspoeld’

Over migratie wordt vaak alarmerend gesproken. Toch zijn nuance en kalmte geboden, en moet Europa dringend een langetermijnvisie ontwikkelen.

Jan De Volder | Beelden van de asielzoekers die op straat moeten overleven, hebben een dubbel effect. Er is enerzijds, hopelijk, een gevoel van solidariteit en medelijden: hoe kan het dat een beschaafd land die mensen niet de opvang kan bieden waar ze recht op hebben? Veel landgenoten hebben anderzijds het gevoel dat het genoeg is. Dat we worden overspoeld. Dat we niet het OCMW van heel de wereld kunnen zijn. Dat we geïslamiseerd worden. Wie bang is, wordt harder. In heel Europa proberen partijen daarmee electoraal garen te spinnen.

Vluchtelingen- en migratiestromen zijn een van de belangrijkste tekenen van onze geglobaliseerde tijd. Ze vormen een uitdaging waarop geen eenvoudige antwoorden bestaan. Nuancering is geboden en het is heilzaam het hele plaatje voor ogen te blijven houden. Amper een miniem deel van het aantal vluchtelingen wereldwijd komt tot in Europa, laat staan tot in ons land. Elders in dit nummer berichten we over Syrië, een land dat een miljoen vluchtelingen uit buurland Irak moet verwerken. Asiel blijft een recht voor wie vervolgd wordt, en het is goed dat de beschaafde wereld daar niet van afwijkt. Het klopt dat ons land mensen tijdens hun asielprocedure gewoonlijk menswaardiger behandelt dan veel andere, ook Europese, landen. Is dat niet veeleer iets om trots op te zijn?

Politieke of oorlogsvluchtelingen zijn maar een deel van het verhaal. Veel mensen zijn ook op zoek naar een beter leven. Dat is menselijk, maar het is een verhaal met vele kanten. Alle cijfers wijzen erop dat Europa een deel arbeidsmigratie nodig zal hebben. Veel migranten zijn bereid hard te werken voor hun nieuwe leven. In het beste geval creëren zij een positieve dynamiek in de samenleving. Overigens zijn migranten lang niet alleen moslims, onder hen ook veel katholieke, orthodoxe en protestantse christenen.De draagkracht van een samenleving is weliswaar niet eindeloos. Om nieuwkomers succesvol te integreren, heeft een samenleving nood aan een eigen identiteit, sociaal, cultureel, religieus. Je kunt open zijn als je weet wie je zelf bent. Daar mangelt het wel eens aan. Wellicht bedoelde Duits bondskanselier Angela Merkel dat toen ze onlangs zei dat de ‘multiculti-aanpak’ mislukt was. Daarom moeten beleidsmakers de migratie reguleren. Dat kan in ons land zeker nog beter.

Gezinshereniging is een pijnpunt: de regeling is te genereus omdat ze nog past in de bilaterale akkoorden ten tijde van de gastarbeid. Maar nu creëert ze een toevoer van mensen, vooral uit Marokko en Turkije, die weinig geneigd zijn zich te integreren. Plannen om dat aan te pakken bleven steken door de val van de regering. Een ander heikel punt is ons sociale systeem, dat gebouwd is op wederkerigheid, maar nu oneigenlijke migratie aantrekt, vooral uit armere EU-lidstaten. Die georganiseerde sociale fraude moet efficiënter worden bestreden.

Ook de gedwongen terugkeer kan beter. Nu steken we nog veel energie in het terugsturen van mensen die ook tot vrijwillige terugkeer kunnen worden aangemaand, of die we zouden kunnen integreren. Dat zijn vaak drama’s, zoals de rauwe film Illégal (zie Tertio nr. 556) toont. Maar van de 165 drugdealers zonder regulier verblijf die sinds 2009 in Antwerpen werden opgepakt, werd er maar één daadwerkelijk teruggestuurd. Dat is contraproductieve laksheid.

Een evenwichtig migratiebeleid, niet alarmistisch, maar met visie, wordt best Europees uitgewerkt. De EU moet ook proactiever te werk gaan om in de emigratielanden meer politieke stabiliteit en economische groei mogelijk te maken. Als ons land er Europees voor pleit – zoals buitenlandminister Steven Vanackere uitlegt op blz. 14-15 – dat ook Afrikaanse landen voor Europa als strategische partner moeten worden beschouwd, hebben we een punt.

Uw reacties zijn welkom op jan.devolder@tertio.be.

Bericht

Nieuwe kardinalen
De inkt van het vorige Tertio-nummer was nog niet droog, of paus Benedictus XVI maakte de namen bekend van de bisschoppen die bij een consistorie op 20 november kardinaal worden. Er komen 24 nieuwe kardinalen. Twintig van hen zijn onder de 80, en mogen dus aan een eventueel conclaaf deelnemen. De kandidaten die we in vorig nummer vermeldden, zijn er allemaal bij. Zoals verwacht moeten aartsbisschop André-Joseph Léonard van Mechelen-Brussel en Wim Eijk van Utrecht nog wachten op de kardinaalshoed tot hun voorgangers de 80 zijn gepasseerd. Ook de aartsbisschoppen van Westminster, Toledo, New York en Rio de Janeiro zijn in dat geval. (JDV)

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​