Tertio 566 - Bisschoppen voor de commissie

Standpunt:

Bisschoppen voor de commissie

Peter Vande Vyvere | Onnodige verdachtmakingen en vijandbeelden wegwerken. Ongetwijfeld was dat het belangrijkste effect van het optreden van de bisschoppen deze week in de bijzondere commissie voor seksueel misbruik in de Kamer. Dat gold althans voor de eerste zittingdag op maandag waar drie bisschoppen die voor de bisschoppenconferentie de materie volgden aan het woord kwamen: oud-bisschop Arthur Luysterman en de bisschoppen Guy Harpigny en Johan Bonny. Daar waren zichtbaar mensen aan het woord die op een integere wijze zochten hoe ze soms zware vergrijpen het best konden aanpakken. Mensen ook die voelbaar werden geraakt door het leed van slachtoffers. Als een rode draad door hun zorgvuldig gedocumenteerde verhalen liep de poging te vermijden initiatieven op het getouw te zetten die als parallelle justitie of doofpotoperatie functioneerden.

Het is jammer dat de bijzondere commissie niet rechtstreeks op tv of via het internet te volgen is, want de mediaberichtgeving is niet altijd representatief. Zo werden maandag in Terzake enkele commissieleden opgevoerd die opnieuw de bekende cliché’s over doofpotten debiteerden: het interview was vóór de zitting opgenomen. Die sensationele mediaverslaggeving doet afbreuk aan de sereniteit die de commissiewerkzaamheden doorgaans siert. Bij momenten leek de zitting met de bisschoppen zowaar een gezamenlijk denkproces over heikele kwesties waar niemand een pasklaar antwoord op heeft: hoe je het best omgaat met een dader die na veroordeling zijn straf uitzat, bijvoorbeeld. Bizar was dan weer de vraag of de bisschoppen met elkaar overlegd hadden over hun getuigenis. Alsof je verdacht bent omdat je je voorbereidt.

Een aantal misverstanden werd alvast definitief uit de weg geruimd: het zogenaamde ‘geheime archief’ in elk bisdom blijkt gewoon een dossierkast met delicate en vertrouwelijke documenten waarover in de grootste transparantie wordt gecommuniceerd, ook en vooral met het gerecht. Ook de instructie Crimen Sollicitationis uit 1962 die in plechtig Romeins ‘eeuwige geheimhouding’ gebiedt aan clerici die bij een zedenproces betrokken zijn, blijkt nauwelijks van invloed, fout begrepen en al lang achterhaald te zijn. Achterkamergesprekken met procureurs of magistraten waarin zaken ‘geregeld’ worden: broodje aap verhalen.Scherpe aandacht tijdens de maandagsessie was er voor de wenselijkheid en mogelijkheid van schadevergoedingen – de reden ook van de breuk tussen de bisschoppen en voormalig commissievoorzitster Godelieve Halsberghe, die daar behoorlijk eigengereid mee omging. Opmerkelijke positie van het episcopaat: schadevergoeding is geen taboe, al moet daar in eerste instantie de dader voor opdraaien, het best in een wettelijk en objectief kader.

Wie de eerste zitting met de bisschoppen meemaakte, kan alleen maar hopen dat de sereniteit bewaard blijft: dat alle bisschoppen die getuigen kwetsbaar en open hun verhaal doen. Maar ook dat parlement en media kritisch, maar eerlijk en zonder spelletjes of onderling opbod hun conclusies trekken. Ook als de ‘spektakelwaarde’ toeneemt met de komst van de kardinaal en de aartsbisschop. Daar heeft iedereen baat bij: de democratie, de kerk en niet het minst de slachtoffers. En om die laatsten is het natuurlijk te doen.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​