Tertio 566 - Schadevergoeding omdat ik leef

De mening van...

Schadevergoeding omdat ik leef

Het UZ Brussel moet een intussen overleden meisje met een handicap en haar ouders 400.000 euro schadevergoeding betalen, omdat een prenatale test uitwees dat er niets aan de hand was. Het vonnis doet Pierre Mertens de wenkbrauwen fronsen.

Pierre Mertens | Dat de ouders die een rechtszaak aanspanden tegen het UZ Brussel woedend zijn, begrijp ik ten volle. Ze durfden na de dood van hun eerste kind met het syndroom van Sanfilippo een nieuwe zwangerschap aan omdat prenataal testen mogelijk was. Als die test een fout diagnostisch resultaat oplevert, wordt hun de beloofde zwangerschapsafbreking ontzegd.  Mijn vrouw en ik verloren onze elfjarige dochter met spina bifida door een zware medische fout. Medisch falen is moeilijk verteerbaar. In onze kwaadheid overwogen we na haar dood gerechtelijke stappen maar kozen ervoor om te rouwen. Achteraf gezien zijn we daar blij om. De toegekende schadevergoeding kan menselijk lijden niet vergoeden. Een autopsie en gerechtelijke procedures zouden ons meer schade hebben toegebracht dan het eventuele juridische gelijk.

Het hof van beroep bevestigt dat er geen oorzakelijk verband is tussen het falen van de tests en de handicap. Toch kennen ze schadevergoedingen toe: niet alleen aan de ouders, maar ook aan het kind. Vroeg het kind om schadevergoeding of waren het de advocaten van de ouders? Wie verdedigt in dit proces het recht op leven, ook als dat een leven is met een zware handicap?

Recht op leven
Kan het recht op abortus hoger zijn dan het recht op leven? De beweging van mensen met een handicap vecht internationaal voor het recht op leven van mensen met een handicap. Na de zaak-Peruche in Frankrijk, waar een man met een handicap een schadevergoeding kreeg omdat hij leefde, maakte Frankrijk de ‘wrongful life claim’ met een nieuwe wetgeving verder onmogelijk. Het vonnis-Peruche gaf het ongeboren kind het recht om geaborteerd te worden. Als het om spina bifida, de handicap van onze dochter, gaat, weten we dat stereotiep denken en eenzijdige negatieve beeldvorming van die handicap, een rol spelen in prenatale counseling. Schadeclaims als deze bevestigen die beeldvorming.

Geld voor onderzoek
Het is beangstigend dat die diepmenselijke problematiek juridisch wordt uitgevochten. Waarschijnlijk gaat het merendeel van de schadevergoeding naar advocaten en experts, maar wat zullen ouders doen met de rest van het geld? Ik hoop dat ze het gebruiken om fundamenteel onderzoek naar de oorzaak van het syndroom van Sanfilippo te steunen. Want prenatale diagnose is geen preventie, het blijft eliminatie van een kind omdat het anders of ziek is. Als maatschappij moeten we weten of we dat echt willen.

Pierre Mertens is voorzitter van de International Federation for Spina Bifida and Hydrocephalus.

In De mening van… kunnen lezers en medewerkers van Tertio hun visie kwijt op een actueel onderwerp. Hun mening geeft niet noodzakelijk de visie van de redactie weer.

Platform begint campagne voor vrijwillige burgerdienst

Het Platform Vrijwilligersjaar, met tot nu toe een dertig verenigingen en de steun van academici, trok vorige week zijn campagne op gang voor een vrijwillige burgerdienst in België. Volgend jaar staan daarvoor onder meer een proefproject met zeventig jongeren op het programma.

Sarah Vangheluwe | Ondanks verschillende wetsvoorstellen in het verleden, bestaat in ons land nog altijd geen wet die het mogelijk maakt dat jongeren zich enkele maanden voltijds engageren voor de samenleving, en dat voor een onkostenvergoeding. In onder meer Frankrijk, Duitsland, Italië, Canada en de Verenigde Staten kan dat wel. Nu België nog enkele weken voorzitter is van de Europese Raad, het internationale jaar van de jongeren bezig is en het Europese jaar van de vrijwilliger bijna begint, vond het Platform Vrijwilligersjaar het het ideale moment om zijn campagne voor een vrijwillige burgerdienst te lanceren. “Een win-win-winsituatie”, noemen ze zo’n vrijwillige burgerdienst bij het Platform. Zowel de jongere, als de samenleving en de politiek winnen erbij.

Haalbaarheid uittesten
De jongere voelt zich nuttig voor de samenleving en kan makkelijker de overgang maken tussen studie en werk. De samenleving wint aan sociale cohesie en voor de politiek is het versterkte burgerschap een pluspunt. Het Platform streeft ernaar het mogelijk te maken dat jongeren tussen 18 en 25 zich 5 tot 9 maanden lang kunnen inzetten voor de samenleving en dat ze daarvoor een onkostenvergoeding krijgen. Dat laatste moet zo’n ervaring ook haalbaar maken voor minder kapitaalkrachtige jongeren.

Het komende jaar test het Platform Vrijwilligersjaar zo’n burgerdienst uit. Zo’n zestig tot zeventig jongeren kunnen zich vijf maanden inzetten bij een van de verenigingen die nu al deel uitmaken van het Platform. Momenteel zijn dat hoofdzakelijk Franstalige verenigingen, maar de Nederlandstalige medewerkers maken zich sterk dat binnenkort ook Vlaamse verenigingen zich zullen aansluiten.

Daarnaast zal het Platform ook geregeld bijeenkomen met allerhande belanghebbenden in dit project. Tegen eind 2011 wil het, samen met de steungroep van academici en experten, een reeks aanbevelingen formuleren. Die wordt dan, samen met de online petitie, aan de politieke wereld overhandigd, in de hoop dat er in de loop van 2012 echt zo’n vrijwillige burgerdienst komt.

Aanmelden voor het proefproject of de petitie ondertekenen kan op www.vrijwilligersjaar.be

Column

Grafsteen
Ludo Van den Eynden | Tijdens de eucharistie stapte hij met zwaaiende armen binnen. Mompelend ging hij in de buurt van het orgel zitten, breeduit in zijn rode broek en borst vooruit. Zijn rode muts belandde op de stoel naast hem. Uit zijn blauwe windjak haalde hij enkele papieren, waarin hij nerveus bladerde, tot hij naar de organist stapte en met zijn witte kort gesneden baard tegen de orgelkast leunde. Terug op zijn stoel boog hij zich voorover en zette zijn vinger op de afgesleten grafsteen voor hem, terwijl hij bijna bezwerend commentaar gaf en tegelijk met een uitgestrekte arm naar het altaar wees. De kerkgangers in zijn omgeving – ja, ze leven nog – keken geamuseerd toe. Deze zwerver noemt zich een wereldburger. Welk warrig maar eigen verhaal draagt hij met zich mee?

Aan hem dacht ik terug toen ik las dat marketeers – seculiere profeten van onze tijd – vinden dat verhalen de beste manier zijn om een product op de markt te plaatsen. Krijgen oneliners dan een tweederangs rol? Ze zijn vaak alles of niets, voltreffers of flodders. Met het verhaal hoe je een schoen, wijn of abdijbier maakt, trek je mensen mee in wat er allemaal aan voorafging, zodat blijkbaar ook het verleden de kwaliteit van vandaag waarborgt. Zo krijgt de traditie een opkikker uit een onverwachte hoek. Marketeers lokken ons wat graag in een wereld waarin we even kunnen dromen en de dagelijkse sleur vergeten. Met de feestdagen in zicht is dat het ‘momentum’ – het gevleugelde woord van wie meetelt.

Toch heeft dezelfde seculiere cultuur eerder de Grote Verhalen misprijzend onder de zoden van het verleden begraven, zonder kansen op recyclage. Amen en uit. Toch komen Karl Marx en zijn doodverklaard Groot Verhaal weer tot leven. Krijgt dan de aloude Bijbel met zijn sterke verhalen ook nieuwe kansen? Momentje! Botsen zijn verhalen over een transcendente realiteit niet met de huidige mentaliteit die graag met beide benen op de vaste grond blijft? Onze wereld heeft immers al zoveel klappen gekregen en illusies geoogst. En de toekomst van mens en planeet ziet er niet beter uit.

Even dromen van een leukere wereld met marketeers kan best – mensen feesten graag, gezondheid! – maar het venster op een onzichtbare horizon openen, dat is een heel ander verhaal. Veel tijdgenoten houden liever dat venster dicht en dromen wat binnen de gesloten realiteit van het hier en nu, zonder evenwel een vinger op een afgesleten grafsteen te zetten.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​