Tertio 572 - De opstand van de Arabieren

De opstand van de Arabieren

Na de Tunesische Jasmijnrevolutie overspoelt een golf van sociale en politieke onrust de hele Arabische wereld. Maar is het alternatief voor de gehate dictaturen meer liberalisme of meer islam? Jan De Volder | De sociale contestatie neemt vliegensvlug uitbreiding in de hele Arabische wereld. De voedingsbodem voor de onvrede is overal dezelfde: stijgende levensduurte, een jonge bevolking, een fenomenale werkloosheid, onderdrukkende regimes zonder democratische vrijheden, wijdverspreide corruptie. De jongste dagen waren er betogingen in onder meer Algerije, Egypte, Jordanië, Mauretanië, Saudi-Arabië, Jemen en Oman. Hier en daar zijn er meldingen van zelfverbrandingen, de radicale protestvorm die de lont in het Tunesische kruitvat stak. Tunesië heeft aangetoond hoe snel het kan gaan. Na enkele weken van volkswoede moest president Ben Ali, van wie werd aangenomen dat hij stevig in het zadel zat, hals over kop de wijk nemen. Al is de situatie in ieder land wat anders, toch creëert dat in heel de Arabische wereld een geladen atmosfeer.Vooral in Egypte, met zijn tachtig miljoen inwoners nog altijd het belangrijkste Arabische land, is de spanning te snijden. President Hosni Mubarak is oud en ziek, en zijn opvolging is nog altijd niet duidelijk. “Op straat voel je de ontevredenheid broeden”, getuigt theoloog en dominicaan Emilio Platti die vaak in Caïro vertoeft. “De sociale toestand is er even erbarmelijk als in Tunesië en het autoritaire regime heeft lang alles wat beweegt, de kop ingedrukt.” Maar welke zijn de alternatieven voor de autoritaire regimes in de Arabische landen? “In Franstalige landen als Tunesië en Algerije is de invloed van de Europese liberale waarden en de Franse ‘laïcité’ groter dan in voormalige Engelse kolonies als Egypte en Jordanië”, merkt Platti op. “In Egypte wordt die liberale strekking vooral vertegenwoordigd door Mohamed El Baradei, bekend van het Internationaal Atoomagentschap. Maar de sterkste oppositiebeweging is ongetwijfeld die van de Moslimbroeders.” Ook bij de beelden van de betoging in de Jordaanse hoofdstad Amman vielen de vlaggen van het Moslimbroederschap op.De Moslimbroeders van Egypte zijn een militante fundamentalistische organisatie die niet met geweld, maar democratisch de macht wil veroveren. Volgens Platti zal het leger, dat machtig is in Egypte, zoiets nooit toelaten. Maar in het slechtste geval kan een langdurige confrontatie tussen leger en islamisten ook daar leiden tot een ‘Algerijns scenario’. En dat is een weinig aanlokkelijk vooruitzicht.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​