Tertio 573 - ‘Grenzen van EU zijn bijna bereikt’

Hans-Gert Pöttering verkiest Europese integratie boven uitbreiding

‘Grenzen van EU zijn bijna bereikt’

“De Europese eenmaking leest als een succesverhaal, ondanks de turbulente economische tijden”, meent Hans-Gert Pöttering. Toch ontwaart de voormalige voorzitter van het Europees parlement stilaan de grenzen van dat project. Boven Turks lidmaatschap prefereert hij daarom de verdere politieke eenmaking van de huidige Unie. Joris Delporte | De minzame Hans-Gert Pöttering lijkt een instituut op zich binnen de Europese instellingen. Drie decennia lang is zijn carrière (zie kader) geëvolueerd op het ritme van de Europese Unie (EU). Van gewoon Europarlementslid in een club van negen lidstaten, tot parlementsvoorzitter in de EU-27. Een federalist pur sang, die geen geloof hecht aan doemverhalen over de eurozone of de volledige Europese constructie. “De euro overleeft deze crisis, want de eenheidsmunt heeft veel positieve effecten. Zo ligt de inflatie nu lager dan vroeger bij veel nationale munten. Het lijkt niet verstandig om de euro ter discussie te stellen, louter omdat een kransje lidstaten budgettaire problemen kent. Wel vind ik het aangewezen dat Brussel strenger toeziet op eventuele inbreuken tegen de criteria van Maastricht. Daarbij sluit ik niet uit dat we op termijn eventueel lidstaten die ondanks waarschuwingen van de Europese Commissie begrotingszondaars blijven, de toegang tot Europese subsidies deels ontzeggen. Tegelijk lijkt het noodzakelijk dat de lidstaten hun economische beleid beter coördineren.”Geprivilegieerde partner“Los van de economische en financiële strubbelingen, heeft de EU ook op een pak andere beleidsdomeinen nood aan een meer gemeenschappelijke politiek”, meent Pöttering. “Zo dienen we eindelijk werk te maken van een gemeenschappelijk buitenlandbeleid. Zo kunnen we als Europeanen met één stem spreken op het wereldtoneel. Ook rond het klimaatbeleid dienen we alle neuzen in één richting te krijgen om internationaal resultaten te boeken in de strijd tegen klimaatopwarming.”Het relaas van de ervaren Duitse politicus klinkt als een warm pleidooi voor de voltooiing van de Europese integratie. Een eenwordingsproces dat hij sterk verkiest boven verdere uitbreiding. “Enkele Balkanlanden worden nog wel stapsgewijs lid van de EU, maar daar ligt dan letterlijk de grens. Turkije verlenen we volgens mij beter geen lidmaatschap. Politiek, cultureel, economisch en geografisch hoort dat land gewoon niet bij Europa. En zelfs als de Turken bijkomende stappen doen in de richting van een westerse democratie blijf ik gekant tegen hun toetreding. Nu al vertonen de lidstaten van de EU een sterke culturele en linguïstieke verscheidenheid. Wanneer wij nog tachtig miljoen Turken bij ons project betrekken, dreigt de spanningsboog van de culturele diversiteit te breken. Laten we dus de moed hebben grenzen te trekken, maar tegelijk met onze Turkse buren een geprivilegieerd partnerschap te sluiten.”IrakDe precaire situatie van christenen in onder meer Irak en Egypte is de jongste weken meermaals aangekaart in Brusselse kringen. Pöttering heeft tijdens die debatten de betere bescherming van christelijke minderheden een “morele plicht” genoemd. “Als voorzitter van het Europees parlement heb ik tijdens mijn officiële bezoeken in het Midden-Oosten altijd de christenen opgezocht en daarna hun situatie met de lokale leiders besproken. Zo heb ik onder meer in Saoedi-Arabië ruimte gevraagd voor christelijke kerken. Moslims eisen terecht dat Europese landen moskeeën toelaten, maar dan verwacht ik van hen evenveel begrip voor andersgelovigen. Als Europa consequent die boodschap uitdraagt, kan dat het verschil maken voor de christelijke minderheidsgroepen in de moslimwereld. Een permanente dialoog werkt beter dan dreigementen. Ik huiver van het voorstel om geen ontwikkelingshulp meer te verlenen aan landen waarin christenen worden vervolgd. Een dergelijke noodgreep lijkt alleen gerechtvaardigd wanneer de overheid de repressie organiseert. Bovendien vloeien de Europese steungelden onder meer naar projecten die de gelijkheid van man en vrouw bevorderen. Die bron droogleggen is dus mogelijk contraproductief.”Interreligieuze dialoogGesprekken met moslims zijn volgens Pöttering zeker eenvoudiger voor gelovige politici. “Wie zelf gelooft, heeft meer aanleg voor de interculturele dialoog. Het wederzijdse begrip is gewoon groter. Die vaststelling sterkt me in de overtuiging dat Europese politici hun joods-christelijke traditie beter niet uit het oog verliezen. Als op ons continent ooit een laïcisme heerst waarbij religies in het openbare leven totaal geen rol meer spelen, verarmt onze maatschappij. Kerken hebben immers nog altijd een belangrijke rol te spelen in de dialoog tussen culturen.” Als uitsmijter vragen we de ervaren Europarlementariër nog hoe hij na al die jaren in Brussel de Belgische politieke crisis ervaart. Die impasse noemt hij betreurenswaardig. “Dit land heeft volgens mij altijd geïllustreerd hoe veelheid en eenheid toch samengaan. Hopelijk neemt de veelheid niet in die mate toe dat de eenheid onmogelijk wordt.”Permanent lid van Europees parlementDe Duitse conservatief Hans-Gert Pöttering (EVP/CDU) heeft sinds de eerste directe verkiezingen voor het Europees parlement in 1979 onafgebroken in die assemblee zitting en dat als enige Europese politicus. Tussen januari 2007 en juli 2009 nam hij zelfs het voorzitterschap van het Europees parlement waar. Momenteel is hij naast Europarlementariër ook voorzitter van de Konrad Adenauer Stiftung, een Duitse christendemocratische denktank. (JD)

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​