Tertio 574 - Geloven in de utopie

Standpunt:

Geloven in de utopie

Peter Vande Vyvere | De politieke situatie is er sinds het weekend weer eens niet makkelijker op geworden. Karel Van Eetvelt van Unizo klonk in ons tête-à-tête gesprek (zie blz. 14-15) nog bijzonder hoopvol over de mogelijkheid van een Interprofessioneel Akkoord (IPA). Dat was vrijdag. Vandaag liggen de kaarten alweer moeilijker. Hoe moet het verder?

Terwijl ons land politiek blijft kwakkelen, zagen de sociaaleconomische perspectieven er met het ontwerp van IPA ten minste hoopvol uit. ‘Zagen.’ Dat de liberale vakbond ACLVB en het socialistisch ABVV niet meestapten, noopte eerste minister Yves Leterme (CD&V) tot diplomatie. Hopelijk werpt die vruchten af, want een sociale oorlog, met onenigheden en stakingen over loon- en arbeidsvoorwaarden kan ons land de komende twee jaar missen als kiespijn. Als er alsnog geen oplossing komt, zullen de looneisen in diverse sectoren hoog pieken. En dat dreigt onze concurrentiepositie ten opzichte van de buurlanden aan te tasten en onze geloofwaardigheid in de ogen van de internationale financiële wereld en de EU te kelderen. Noodfondsscenario’s zijn uit den boze.

Kan een regering van lopende zaken dit probleem beredderen? Is zij in staat een loonnorm op te leggen met in haar schoot een PS die de bevriende vakbond niet licht zal afvallen? Hoe dan ook moet er een begroting inclusief besparingsmaatregelen komen voor de komende twee jaar. Tot nu toe waren de begrotingsperspectieven behoorlijk en de economie trekt behoorlijk aan, maar de situatie blijft precair. Premier Leterme heeft gelijk met zijn waarschuwing dat we niet in het scenario van eind de jaren 1970 mogen terechtkomen waarin de staatsfinanciën fataal ontspoorden. Allemaal redenen die een echte regeringsvorming almaar prangender maken. De tijd dringt voor Didier Reynders (MR). Maar ook op dat front zijn de berichten veeleer somber.

Ons land is in een situatie terechtgekomen waarin zich voor politici en voor de tenoren van belangenorganisaties twee prioriteiten opdringen. Eén: de urgentie van het behoud van onze welvaart vooropstellen; en twee: bereid zijn elkaar daarin te vinden. En dat brengt ons uiteindelijk toch weer op het heikele communautaire spoor. Beide kanten moeten bereid zijn tot toegevingen. Van Eetvelt geeft terecht aan dat er geen alternatief is voor de evolutie van de samenleefstructuren in dit land. Een status-quo werkt de verlamming in de hand. En België laten barsten is op dit moment een wanhoopsdaad waarvan de kosten de baten ver overtreffen.

Is het een utopie dat we hier uitkomen? Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe minder het allemaal een kwestie van idealen en principes wordt, maar des te meer een zaak van centen en van overleven. In de grond is dat een cynische vaststelling, want het kan niet de bedoeling zijn de boel te laten verrotten tot het water ons echt aan de lippen staat. Daarom is de tijd gekomen de egelstellingen te verlaten. De politici en de tenoren van het middenveld van dit land moeten zichzelf overtreffen. Nu.

Uw reacties zijn welkom op peter.vandevyvere@tertio.be

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​