David Geens. © Ertsberg

David Geens (1974) is sinds 2011 lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de mormonen. Intussen is hij bisschop van die Kerk. In 2018 kreeg hij een hersenbloeding en in 2019 onderging hij een hersenoperatie. Tijdens een bijna-doodervaring na die operatie werd hij door Jezus Christus aangemoedigd bij zijn gezin te blijven en Hem niet te vragen om genezing, maar om kracht. 

Het onderhoud met Christus is niet het hoofdonderwerp van zijn boek Redelijk gelovig, dat op 15 september verschijnt. Het woord ‘redelijk’ in de titel is geen relativerend adjectief. Het betekent immers niet ‘nogal’ of ‘tamelijk’, maar verwijst naar de rede. “Wetenschap en geloof zijn geen vijanden. Het zijn twee vensters op dezelfde waarheid. Je hoeft ze niet allebei open te zetten, maar dit boek laat zien wat je mist als je er één dichthoudt”, zo kondigt de uitgeverij het werk aan. 

Rede en geloof worden op één lijn gesteld. Geens zegt van zichzelf dat hij altijd een zoeker is geweest, een nerd zelfs, “lang voor tv-programma’s en films het hip maakten om een nerd te zijn.” Hij verslond naar eigen zeggen boeken over fysica, astronomie en geschiedenis. Zijn ouders waren van oordeel dat je maar beter ver weg bleef van religie.  

Assisi
Zijn ouders waren dan ook ‘in alle staten’ toen hij als achttienjarige, na een schoolbezoek aan Assisi, besloot om priester te worden. In Assisi had hij bij een standbeeld van Sint-Franciscus “diep in mijn binnenste, diep in mijn borstkas” een stem gehoord die zei: “David, ik heb u nodig”, en iets later opnieuw: “David, ik heb u nodig. Denk aan mij.” 

Van het priesterschap kwam uiteindelijk niets in huis. Geens werd IT-ondernemer. Hij werd in november 2011 gedoopt in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, enkele weken na een Halloweenfeestje. In het boek beschrijft hij hoe hij destijds, verkleed als duivel, twee verbouwereerde mormoonse zendelingen vroeg om gedoopt te worden.

“Ze vertellen het verhaal nog steeds: in Salt Lake City, in hun thuissteden in Amerika, gaat de legende rond van de zendelingen in Gent die erin slaagden de duivel te bekeren”, schrijft Geens. 

Zeven jaar later
Zeven jaar na zijn doop, in november 2018, had David Geens een hersenbloeding. De uiteindelijke diagnose luidde: een arterioveneuze malformatie (AVM) in de hersenen, een kluwen van misvormde bloedvaatjes dat op elk moment opnieuw kon barsten. 

“Niet opereren was géén optie, want een fatale bloeding was slechts een kwestie van tijd”, schrijft de auteur. Er was een risico van twintig procent dat hij de ingreep niet zou overleven en de kans op permanente schade na de operatie was zelfs nog groter. 

De operatie vond plaats in maart 2019. Tijdens de ingreep trad een tweede massale bloeding op. Volgens de artsen had Geens tijdens de operatie een zwaar herseninfarct. De operatie werd gevolgd door onophoudelijke epilepsieaanvallen die “mijn bewustzijn deden flikkeren als een kapotte tl-lamp.” 

“Op de tweede dag na de operatie bereikte ik het absolute dieptepunt”, aldus Geens, die in gebed zijn Hemelse Vader vroeg om te mogen sterven. 

“In de stilte van mijn wanhoop kreeg ik antwoord. Geen donderende stem uit de hemel, maar een heldere, rustige gedachte die in mijn hoofd werd geplant met een autoriteit die ik niet kon negeren. De stem die ik hoorde had ik al eerder gehoord – als achttienjarige jongen, voor een standbeeld in een Italiaanse kloostergang.” 

Keuze
“Het was alsof Christus zelf naast mijn bed zat”, meldt Geens nog eens zeven jaar later. Christus toonde zich bereid om hem te ontvangen, maar vooraleer een definitieve keuze te maken, gaf Christus hem de opdracht: “Ik wil dat je nog één keer je ogen opendoet, nog één keer rond je kijkt.” 

Hij deed wat hem gevraagd werd en zag naast zijn bed – buiten de bezoekuren op intensieve zorg – zijn echtgenote en twee zonen. Ze waren toegelaten om afscheid te nemen omdat de toestand van echtgenoot en vader kritiek was. Zijn jongste zoon vroeg hem niet te sterven. “Ik kan niet zonder je leven, je moet nog zoveel met mij doen”, herinnert Geens zich. 

De ervaring van de man die in 2024 bisschop zou worden van zijn Kerk is geen ‘klassieke’ bijna-doodervaring, maar vond wel duidelijk plaats op de drempel van de dood. 

“Ik sloot mijn ogen, de dialoog met Boven was nog niet afgesloten”, vervolgt Geens. “‘Oké’, zei ik. ‘Boodschap ontvangen. Ik denk dat ik hier beneden nog iets te doen heb.’ Christus antwoordde me: ‘Veel meer dan dat jij nu kunt inschatten, heb je daar nog te doen.’” 

Geens wierp wanhopig tegen dat hij dat niet kon omdat hij een kasplantje was. 

Kracht
Het antwoord dat hij van Christus kreeg, bevestigt de vaststelling van BDE-onderzoekers dat de inhoud van BDE’s sterk gekleurd wordt door de culturele achtergrond van de betrokkene. 

“Heb je het nu nog niet geleerd, David? Je bent al jaren lid van de Kerk, je hebt al verschillende roepingen vervuld, je leest de schriften. En toch heb je de essentie gemist”, zo geeft Geens het antwoord van Christus nu weer. 

‘Veel meer dan dat jij nu kunt inschatten, heb je daar nog te doen.’ 

“Je vraagt dat Ik je probleem wegneem, je bidt om genezing, dat Ik de verlamming ongedaan maak, dat Ik deze beker aan jou laat voorbijgaan”, een referentie aan het gebed van Jezus in de Hof van Olijven (Matteüs 26,39). 

“Maar zo werkt het plan niet: je bent hier om te leren, om te groeien. Er bestaat geen groei in je comfortzone. Nee, ik zal de berg niet voor je wegnemen, maar ik beloof je één ding: je krijgt geen beproeving waar je ook niet de kracht voor krijgt om ze te dragen. Je moet niet bidden om genezing, David, maar om kracht.” 

Ook voor die passage is een Bijbelse tegenhanger te vinden. In de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs staat: “Gij hebt nog geen enkele beproeving doorstaan die de menselijke maat overschrijdt. Maar God is getrouw: Hij zal niet toelaten dat gij boven uw krachten beproefd wordt.” (1 Korintiërs 10,13).

Ook het ‘wegnemen van de berg’ komt terug in het evangelie van Matteüs, waar Jezus over het bezit van geloof zegt dat daarmee een berg kan worden verplaatst (Matteüs 17,20 en Matteüs 21,21).  

Tegenstellingen
“Begrijp je dat dan niet?”, gaat Christus voort. “In alle dingen moeten tegenstelling bestaan, dat staat in de schriften. Zonder ziekte kan je gezondheid niet waarderen. Zonder verdriet bestaat er geen vreugde. Zonder weerstand is er geen groei.” 

Dan volgt er een wel heel opmerkelijke passage. 

“De val van Adam en Eva was geen ongelukje, maar een noodzakelijke stap om de mensheid bloot te stellen aan al die tegenstellingen. Ja, je ligt hier nu te lijden, David, en dat voelt verschrikkelijk. Maar het is net die wrijving die jij nodig hebt om je ziel te polijsten tot wat Ik voor ogen heb.” 

Vanaf dat moment veranderde alles. Kort na zijn gebed gaven de artsen nieuwe medicatie en na zesendertig uur van onophoudelijke epileptische aanvallen “werd het plots rustig in mijn hoofd.” Het acute levensgevaar was geweken. 

“Ik had een deal gesloten met God. Ik had gezegd: ‘Als u me de kracht geeft, dan blijf ik.’ En Hij had geantwoord: ‘Je krijgt geen beproeving waar je niet ook de kracht voor krijgt’”, zo vat Geens de essentie van zijn ervaring jaren later samen. 

Het geloof in – of het vertrouwen op – die belofte gaf hem kracht. Als hij slechts ‘redelijk’ gelovig was geweest in de betekenis van ‘tamelijk, in zekere mate’, dan had hij misschien niet de kracht gevonden om er bovenop te komen. 

David Geens, Redelijk gelovig, Ertsberg/ Standaard Uitgeverij, Antwerpen, 2026, 208 blz.