Luuk Gruwez. © rr

Gelovig gebed

Ik ben, hoe vaak ik het in mijn werk ook over God heb, een agnost. Ik denk dat het ogenblik waarop ik er, toch wel vrij laat, achter kwam dat Sinterklaas niet bestond, ook de doodsteek voor mijn geloof moet hebben betekend. Maar dat staat mij nu wel toe Hem uit te vinden voor eigen gebruik. In het gedicht Psalm voor afvalligen, het langste gedicht in mijn bundel Balts (2023), vraag ik mij af of God aan de basis van mijn schepping ligt of ik aan die van Hem. Dat maakt dat ik Hem zowel het beste als het slechtste kan toedichten. Ik mag met Hem spelen. Ik heb Hem immers zelf uitgevonden.

Pispaal
Ik vind dat dichters zich werkelijk alles met Hem kunnen permitteren. Hem op de korrel nemen? Oké. Hem als pispaal voor allerlei ongenoegens behandelen? Oké. Zijn waslijst van gebreken opmaken, zeker wanneer Hij zo megalomaan pronkt met zijn vermeende almacht, terwijl onder zijn regime ondermaans van alles verkeerd blijft lopen? Jazeker! De Schepper is toch wel een beetje een opschepper, een exhibitionist, niet beter dan de meeste artiesten.