Marcus Tullius Cicero, de auteur van De Natura Deorum, dacht na over de aard van de goden. © rr

Bekentenis van een atheïst

De Gesprekken over de natuurlijke religie van de gedoodverfde atheïst David Hume geldt als een van de klassiekers van de westerse filosofie. Centraal staat de vraag of de wereld een teken is van een goddelijke schepper. De vraag of Hume misschien toch een religieuze overtuiging had, blijft controversieel.

Het boek Gesprekken over de natuurlijke religie van de Schot David Hume (1711-1776) is “de neerslag van een levenslange interesse in het verschijnsel religie”, leest de achterflap van de vertaling door de Nederlandse filosoof Ton Vink (1953). Het oorspronkelijke boek verscheen pas postuum, in 1779, hoewel dat volgens Vink nooit Humes bedoeling was. De eerste verwijzing naar het werk dateert immers al van 1751. Hume heeft er jarenlang aan geschaafd tot het zijn definitieve vorm had.