Bezoek van een conservatieve revolutionair aan onze periferie

De 46ste reis van paus Franciscus buiten Italië beloofde geen wandeling in het park te worden. Ooit behoorden Luxemburg en België – de twee landen op zijn agenda – tot de katholiekste ter wereld, maar de voorbije decennia ging het snel de andere kant uit: een vlugge ontkerkelijking, steeds liberaler ethische wetgevingen en de weerslag van een lange machtsuitoefening in de vorm van misbruikschandalen. Hoe bracht de paus het ervan af in de periferie van zijn Kerk, waar vandaag vooral schaamte heerst over zijn instituut?

Een onmogelijke opdracht?

Het seksuele misbruik in de Kerk kaapte de lang geplande viering van de jarige katholieke universiteiten. Zo stond paus Franciscus voor een onmogelijke opdracht: wat hij ook zou zeggen of doen, het zou nooit genoeg zijn.

Toen de KU Leuven het idee opvatte om paus Franciscus voor haar 600-jarige bestaan naar België uit te nodigen, was Godvergeten nog niet uitgezonden. Dat de trauma’s over het grootschalige seksuele misbruik door die documentairereeks opnieuw boven aan de agenda zouden staan, had de universiteit niet voorzien. Maar misschien kon het pausbezoek juist een heilzaam moment worden en een zekere catharsis bewerken.