De Brandenburger Tor na de terreuraanslag. © Wikimedia Commons

De intellectuele guillotine van de democratie

Deze ochtend verslikte ik me bijna in mijn koffie toen ik de Facebookpost van Darya Safai naar aanleiding van de recente aanslag in Berlijn las. Niet omdat kritiek op religie onaanvaardbaar zou zijn – integendeel, die kritiek verdient een volwaardige plaats in een open samenleving – maar omdat de islam opnieuw werd voorgesteld als een ideologie die per definitie onverenigbaar zou zijn met vrijheid.

In haar betoog beschrijft ze hoe zij in westerse landen als “islamofoob” wordt weggezet wanneer ze kritiek uit op de islam. Ze wijst op de onderdrukking van vrouwen, de vervolging van homoseksuelen, de doodstraf voor afvalligheid en het geweld dat in naam van de islam wordt gepleegd. Ze vraagt zich af waarom media wel schrijven over toenemende homohaat, maar volgens haar te weinig aandacht besteden aan de religieuze inspiratie van sommige daders. Vanuit haar persoonlijke ervaringen in Iran waarschuwt ze ervoor dat de afwezigheid van fundamentele vrijheden geen toeval is, maar het gevolg van een religieuze ideologie die volgens haar geen ruimte laat voor individuele vrijheid.