De tijd

Augustinus opent het elfde boek van zijn Belijdenissen, over tijd en eeuwigheid, met een merkwaardige bedenking: “Zolang niemand het me vraagt, weet ik het wel. Maar zodra ik het moet uitleggen, weet ik het niet meer.” Tijd is een vreemd gegeven. We kunnen tijd verliezen en tijd winnen. We hebben tijd, maar meestal hebben we geen tijd. We zijn op tijd, maar vaak ook te laat. Tijd vliegt voorbij, en toch lijkt ze soms stil te staan.

Vooreerst heeft tijd te maken met onze uiterlijke beleving. Kloktijd zorgt ervoor dat treinen min of meer op elkaar zijn afgestemd. Het signaal om het werk te starten, laat weinig speling toe. We leven volgens het ritme van vastgelegde tijden. Zo ook is ook onze levenstijd: de periode tussen geboorte en dood. Elke levensfase brengt haar eigen mogelijkheden en beperkingen met zich mee. Er is de kindertijd en de oude dag. Alles heeft zijn tijd, schreef Prediker.