“Democratie vloekt niet met islam”

Het postmodernisme heeft de grote verhalen van weleer ondergraven en daarmee ook de Europese identiteit. Sommige nieuwkomers uit de islamwereld zoeken daarom een houvast in hun religieuze traditie, terwijl populisten volgens Khalid Benhaddou een restauratieve nostalgie bepleiten, wat in onze democratie polarisatie kan vergroten.

Polarisatie. Kracht of gevaar? is het jongste boek van Khalid Benhaddou, die enkele maanden eerder De monsters van onze tijd publiceerde. Tertio peilde naar zijn inzichten over democratie en religie in het licht van de ruk naar rechts in heel Europa. “Sommigen zullen zeggen dat democratie en islam op gespannen voet staan met elkaar”, begint Benhaddou. “Zeker bepaalde oerconservatieve stromingen verwijzen naar het historische model van het kalifaat, een soort islamitische staat. Volgens die redenering ligt de soevereiniteit bij God en niet bij het volk. Tegelijk is de culturele implementatie van het idee dat de wil van God leidend moet zijn in de praktijk bijna onmogelijk. Er moet immers altijd iemand zijn die die wil van God kan vatten, interpreteren en vertalen naar de samenleving.”