Dood en opstanding

“Luister, nu vertel ik u een geheim,” schrijft Paulus in het vijftiende hoofdstuk van zijn eerste Korintiërsbrief, “wij zullen niet allemaal sterven...” In Denn wir haben hier keine bleibende Statt, het zesde deel van Ein deutsches Requiem, laat Brahms deze boodschap door bariton en koor weerklinken. Paulus vervolgt: “Het vergankelijke moet met onvergankelijkheid, het sterfelijke met onsterfelijkheid worden bekleed.”

Een mooie droom voor wie in een geseculariseerde samenleving met verlies wordt geconfronteerd? Wij ijveren immers voor behoud en willen oogsten wat we zelf gezaaid hebben. Ook de laatste vijand, de dood, moet met man en macht worden bestreden, buiten de deur gehouden, geborgen in hospices. Meer dan op het Woord vertrouwen wij in het spiegelpaleis van onze maakbaarheid op onze eigen woorden.