Drakendoders met groene vingers

In het middeleeuwse Italië wisten de Augustijnen zich een eigen plek als orde te verzekeren door zich toe te leggen op het platteland. Hun heiligenlevens staan vol met rurale mirakels, die vaak door latere hagiografen onder de mat werden geveegd. Historica Krisztina Ilko schreef een boek over dit vergeten aspect van de ordegeschiedenis.

Mirakels zijn per definitie spectaculair, zo dicteert ons taalgebruik: tranen van bloed, verschijningen, stigmata, of op zijn minst een onverklaarbare genezing. Veel beschrijvingen van middeleeuwse wonderen komen echter helemaal niet zo indrukwekkend over. Een heilige die het been van een os heelt, een appelboom beveelt vruchten te dragen, of een oogst vermenigvuldigt, klinkt al heel wat minder miraculeus.