Ethisch progressief tegenover ethisch conservatief?

In zijn editoriaal van 10 juni geeft de hoofdredacteur van Tertio, Johan Van der Vloet, een waardevolle reflectie over de trend die het huidige ethische denken voor een groot deel bepaalt en die wat ethisch progressief klinkt, bijna uitsluitend verbindt met het absolute zelfbeschikkingsrecht als referentiekader. Alles wat daartegen ingaat, lijkt in onze maatschappij een nieuw taboe en wordt heel vlug als een puur ideologische en volledig achterhaalde natrapperij beschouwd en, volgens de hoofdredacteur, door sommigen zelfs als immoreel. We kunnen deze analyse alleen maar bijtreden.

Terecht wordt de personalistische ethiek aangehaald, waarbij het principe van het proportionalisme ons helpt om ons op ethisch vlak niet zomaar vast te rijden in het alles of niets. Met het proportionalisme wordt een afweging gemaakt van de invloed die de omstandigheden en de intentie kunnen hebben op de uiteindelijke beslissing, die ogenschijnlijk afwijkt van een vooropgesteld ethisch ideaal. Soms noemt men dit een intentiemoraal of een moraal van het haalbare, waarbij in het geval van abortus het principe van de eerbied voor het leven niet uitsluitend gelegd zou worden op het leven van het ongeboren kind, maar ook op het leven van de toekomstige moeder in haar concrete situatie.