Derek Jacobi als broeder Cadfael. © rr

Hercule Pastoor

De Kerk als milieu van minzame moraliteit lijkt precies daarom in krimi’s het ideale terrein voor misdaad en moord. Getuige daarvan de talloze ‘priester-detectives’ die – vooral in de Angelsaksische literatuur – niet alleen zonden vergeven maar ook zondaars ontmaskeren en mysteries oplossen. En ons prettige vakantielectuur bezorgen.

“Net als politiemensen of journalisten zijn parochiepriesters zeer geschikte personages als hoofdpersoon in een misdaadroman”, zegt krimikenner en Standaard der Letteren-recensent John Vervoort. Als gewezen leerkracht aan het Klein Seminarie in Hoogstraten weet hij waarover hij het heeft. “Dat zijn personages die uit hoofde van hun beroep zowat overal of met iedereen in contact kunnen komen en zo alles te weten komen over alle verdachten. Zeker van priesters wordt verwacht dat ze mensenkennis hebben, en dus ook psychologisch doorzicht. Bijkomend voordeel is dat ze bij uitstek ‘betrouwbare’ personages zijn, met een sterk rechtvaardigheidsgevoel en bij wie je argeloos en vol vertrouwen dingen kwijt kunt. Tenzij dat onder het biechtgeheim valt, wat overigens ook weer een interessant dilemma kan opleveren in het verhaal.”