Het levensbeschouwelijke binnenperspectief

Afgelopen schooljaar werd een bang afwachten voor leerkrachten levensbeschouwelijke vakken (LBV) buiten het vrije onderwijsnet. De schade bleef eerder beperkt, zeker binnen dat vrije net. Maar binnen de overheid en omliggende drukkingsgroepen blijft de intentie om met dat LBV-gedoe komaf te maken heel levend.

In het GO! stijgt het aantal belangstellenden dat kiest voor katholieke godsdienst blijkbaar lichtjes. Gevraagd naar hun motivatie, krijg ik geregeld te horen dat ze verwachten in deze lessen te vernemen wat ze ‘ginder’, in de niet-confessionele zedenleer, niet vernemen. Het prefix ‘niet-’ werd gevoelig genuanceerd. De voorheen louter emancipatorische connotatie, die uiteraard voortleeft onder de leerlingen, wordt nu vergezeld van een privatieve. Een zedenleer, ontdaan van haar religieuze wortels, wordt soms als steriel ervaren, niet altijd als bevrijding. Ook in het ‘neutraal’ onderwijs staan nu godsdienst en vrijzinnigheid, als levensbeschouwingen die een positief verhaal brengen, naast elkaar.