Pastoor Mannaerts houdt zijn dialectpreken vanaf de preekstoel, die de roeping van Petrus en Andreas uitbeeldt en die hij bestempelt als “de mooiste, niet alleen van Antwerpen”. © Wikimedia

“Humor is een teken van een gezonde levenshouding”

Pastoor Rudi Mannaerts houdt van subtiele humor, die hij verweeft in zijn preken, rondleidingen en godsdienstlessen. “Met humor kun je via luchtige dubbelzinningheid fijntjes de draak steken met iets, maar met humor kan ook de ernst van het leven worden belicht.”

De Sint-Andrieskerk is een van de zogenaamde vijf toeristische kerken van Antwerpen en ligt in wat ooit “de parochie van miserie” werd genoemd. In de kerk werden Hendrik Conscience (1812-1883, auteur van Wat een moeder lijden kan) en Lode Zielens (1901-1944, auteur van Moeder waarom leven wij?) gedoopt. Het dagelijks leven in de Sint-Andriesparochie – en bij uitbreiding van de kleine man in andere achtergestelde buurten in het 19de-eeuwse Antwerpen – komt aan bod in een museumpje dat grenst aan de schatkamer van de kerk. Het piepkleine museum kwam onder impuls van pastoor Mannaerts tot stand in de garage van de kerk en draagt de niet toevallig gekozen naam SAM (Sint-Andries Museum), een knipoog naar het reusachtige MAS (Museum Aan de Stroom) in het noorden van de havenstad, waar men volgens de pastoor tussen velerlei exotische culturen moet speuren naar de rode draad van de eigen Antwerpse geschiedenis.