“Mensen weten niet wat hier gebeurt”

‘Leo Nardus’ was zelfstandig verpleger met een bloeiende carrière toen hij in de gevangenis terechtkwam. Tijdens zijn gevangenisstraf werd hij met dehumaniserende omstandigheden geconfronteerd. Vandaag geeft hij lezingen in scholen en organisaties om bij te dragen aan de humanisering van het gevangenislandschap.

Hoe ben je in de gevangenis beland?
Leo Nardus: “Na mijn studies ging ik bij de UZ Leuven werken. Daarna ben ik gestart als zelfstandig verpleger, 30 jaar heb ik een praktijk gehad. Mijn vrouw zat mee in de zaak. Ik had veel ambitie. Ik werd graag gezien door onze patiënten, ik ademde patiënten. Ik had het druk, het was 24/7. Als ambitie een passie wordt, kan het verkeerd gaan. Op den duur werd mijn vrouw eigenlijk mijn collega en hadden we geen relatie meer. Zo zijn we uit elkaar gegroeid, en uiteindelijk gescheiden. Ondertussen leerde ik iemand anders kennen. Na mijn scheiding is zij bij mij komen wonen. Toen is het fout gelopen. Er is een levensdelict gebeurd, omdat ik verkeerde in een toestand van verlaagd bewustzijn. Dat had nooit mogen gebeuren. Ik heb het ook nooit gewild.”