Mijn tante was gescheiden

Mijn tante was gescheiden. Voor zover ik wist, was dat een realiteit, geen pijnlijke uitkomst. Het werd niet gethematiseerd of geproblematiseerd, althans niet in mijn bijzijn als kind. Het was wel een soort stil decor. Mijn neef had, naast de man die ik mijn oom noemde, ook een papa. Ik hoorde zijn naam af en toe vallen, had hem wel eens gezien en wist dat mijn neef soms daar was. Meer niet. De hele constellatie had een lichte droefheid over zich, die echter verdween achter de gezelligheid die het hertrouwde koppel bewust schiep.

Pas later leerde ik de impact van een scheiding echt kennen. Het liep mis tussen de ouders van een klasgenootje bij wie ik graag op bezoek ging. Mijn ouders waren ook zelf goed bevriend geraakt met hen. Ik beleefde vanop de eerste rij hoe het contact bijna van het ene moment op het andere onmogelijk werd, omdat je altijd partij leek te kiezen. Hoe de splijtzwam tussen twee mensen het hele bouwwerk errond verpulverde en de vriendschappen verwaterden.