“Niet spreken over, maar mét de ander”

Marianne Moyaert is een bruggenbouwer die zich graag omringt met mensen en hun verhalen. Dat leidde tot een prikkelende visie op interreligieuze dialoog. De theologe pleit ervoor om die te zien als “religieuze gastvrijheid”, waarin mensen uit verschillende tradities elkaar ontvangen en in gesprek gaan. “Vaak is het confronterend dat de ander meer traditie heeft, of de mijne beter kent dan ikzelf. Dat kan een stimulus zijn om je verder te gaan verdiepen.”

In Leven in Babelse tijden (2011) duidt theologe Marianne Moyaert (KU Leuven) het verhaal van de toren van Babel niet als een straf voor hoogmoed, maar als een verspreiding van de volkeren over de aarde, zodat die bewoond en vruchtbaar wordt. Ze gaat uit van de gedachte dat diversiteit vruchtbaar is. Interreligieuze dialoog moet voor haar vertrekken vanuit die intuïtie. Dat is lange tijd niet het geval geweest: “De interreligieuze dialoog was lang een theologische kwestie: waarom zijn er zoveel religies? Die vraag werd bovendien gesteld vanuit het christelijk geloof en draaide rond de heilsvraag: is het mogelijk dat een niet-christen ook gered wordt?”