“De discussies over vrouwelijke diakens en over het relatief recente en blijkbaar niet absolute huwelijk tussen wijdingsmacht en bestuursmacht zijn nog niet afgesloten”, zegt kerkjurist Niels Maris. “Het kan werkelijk helpen als onze bisschoppen
die op het niveau van de Wereldkerk onder de aandacht blijven brengen.” © jvdv

“Nog eens decennia ‘onduidelijkheid’kan niet”

Hoewel steeds meer vrouwen in de Kerk verantwoordelijke functies krijgen, is dat canonisch niet evident. “Kerkelijk recht is de praktische vertaling van de ecclesiologie en Vaticanum II wilde die vernieuwen”, zegt kerkjurist Niels Maris. “Maar theologische ideeën juridisch omzetten is niet eenvoudig.”

Volgens canon 129 mogen lekengelovigen wel meewerken aan de uitoefening van de bestuursmacht in de Kerk, maar de eigenlijke bestuursmacht is uitdrukkelijk gekoppeld aan de wijding. Dat was niet zo bij het ontstaan van de Kerk. “Historisch konden beide machten afzonderlijk worden verkregen. In de middeleeuwen oefenden gekozen pausen en bevestigde bisschoppen al bestuursgezag uit voordat zij de vereiste bisschopswijding hadden ontvangen”, stelt kerkjurist Niels Maris. Ook vóór het Wetboek van 1917 oefenden leken soms bestuursmacht uit, onder meer als rechters of als oversten in religieuze instituten.