De Wederkomst van Christus volgens de Zwitserse schilder Johann Cyriak Hackhofer (1675-1731). © rr

Opstanding, Laatste Oordeel en Wederkomst vallen samen

Duitse theologen verkennen al enkele decennia het idee van de Auferstehung im Tode. Daarbij vallen de eigen opstanding uit de dood, het Laatste Oordeel en de wederkomst van Christus samen, maar dan wel buiten de tijd zoals wij die kennen.

Gedachten over een leven na de dood botsen snel op een semantisch probleem. Het woord ‘dood’ heeft in vele talen betekeniscomponenten als ‘absoluut’, ‘definitief’, ‘onomkeerbaar’, ‘niet-levend’. Een concept als ‘leven na de dood’ is bijgevolg een contradictio in terminis. Traditioneel wordt de dood beschouwd als een precies te bepalen moment: het ogenblik bijvoorbeeld waarop de adem stokt en het hart stopt met kloppen. Moderne reanimatietechnieken hebben evenwel duidelijk gemaakt dat doodgaan een proces is. Aan de definitieve, onomkeerbare ‘biologische dood’ kan een toestand van ‘klinische dood’ voorafgaan die nog omkeerbaar is.