13 1 dotigabrielf-portrait-2218878_1920 pixabay kopie

“Toegang tot spiritualiteit van ontmoeting”

Wie vandaag met jongeren werkt in de Kerk, werkt onvermijdelijk ook in de digitale wereld. Sofi Van Ussel, de directeur van Kamino, weet dat als geen ander. Haar organisatie begeleidt katholieke jongeren in Vlaanderen, maar haar blik reikt verder: naar Rome, naar Seoul, naar een internationaal netwerk van jongerenpastores dat met vallen en opstaan een nieuwe taal voor geloof zoekt. “Digitale pastoraal is niet hetzelfde als gedigitaliseerde pastoraal.”

Vanuit de synodale werkgroep rond digitalisering klinkt het: digital is not a tool, it’s a continent. Wat houdt die vergelijking in voor het jongerenpastoraal?
“Jongeren leven in een digitale cultuur. De digitale wereld beïnvloedt niet alleen hoe zij naar zichzelf en naar anderen kijken, maar verandert ook hun relatie tot God. Het gaat dus om veel meer dan technologie alleen; het is een echte cultuuromslag. ”

“De vergelijking met een continent is daarom treffend. In de synodale werkgroep spreken we over ‘onlife pastoraal’ en ‘hybride pastoraal’: pastorale aanwezigheid heeft vandaag zowel een fysieke als een onlinecomponent nodig. Voor jongeren lopen die werelden voortdurend in elkaar over.”

“Tijdens de Wereldjongerendagen vorige zomer in Rome zag je dat heel concreet: jongeren stonden op het Sint-Pietersplein, smartphone in de hand, terwijl paus Leo aankwam, en dat moment werd tegelijk live online gedeeld. Ook tijdens catechesemomenten is die verwevenheid voelbaar. Jongeren luisteren aandachtig, zoeken intussen online naar extra duiding, trekken daarna samen de stad in, en ’s avonds loopt het gesprek gewoon verder op WhatsApp.”