Van ontnuchterende migratie uit Bethlehem naar het herkennen van migranten als toekomstige hoekstenen

De roep uit de zorgsector om mensen zonder papieren legaal te kunnen tewerkstellen is meer dan een praktische vraag naar extra handen. Het is een morele stresstest voor onze samenleving. Want wie vandaag zonder rechten in de schaduw leeft, behoort net zo goed tot het weefsel van onze gemeenschappen. Samen met asielzoekers en andere migranten vormen zij een reservoir aan talent en veerkracht dat we hard nodig hebben. Toch worden zij in het publieke debat vaak weggezet als probleem, risico of last — soms zelfs als criminelen.

Die reflex zegt meer over ons dan over hen. Psalm 118 herinnert ons eraan dat “de steen die de bouwers afkeurden, de hoeksteen is geworden.” Het kerstverhaal vertelt hetzelfde: waarde en hoop verschijnen vaak precies daar waar we ze niet verwachten, of niet willen zien. De vraag is dus niet of mensen zonder papieren een bijdrage kunnen leveren, maar of wij bereid zijn hen eindelijk als volwaardige medeburgers te erkennen.