De uitverkorene. © Oogachtend

Van Oude Testament naar nieuwe strips

Al twee decennia blijft elke nieuwe strip van Simon Spruyt boeien. In zijn recentste graphic novel De maanwandelaar is het net als in De uitverkorene de oudtestamentische stamvader Jakob die hem fascineert en opnieuw stof voor sterk werk oplevert.

Handelsmerk van Mechelaar Simon Spruyt (1978) is dat hij telkens weer verrast. Net als het antimilitaristische Junker (2014), het wrange sprookje Papa Zoglu (2017) of de fictieve schildersbiografie Bouvaert (2019) is De uitverkorene (2025) grafisch vernieuwend, een experiment haast, via Thomas Manns Jozef en zijn broers geïnspireerd op het Genesis-verhaal van Jakob die zijn vader Isaak, zoon van Abraham, en zijn broer Esau voor de gek houdt. “Een cru, emotieloos relaas over een bedrieger die het ver schopt, zo komt het over vandaag”, vertelt Spruyt in een interview. “Vandaag zien we succes als een verdienste.” Spruyt zet beide visies in een parallelverhaal langs elkaar met een hipster die met amoreel bedrog carrière maakt, echter zonder een oordeel te vellen. “Dit is het leven als verhaal.”