Wakker blijven

Onze dochter is zestien geworden en dat vraagt om een Sweet Sixteen met alles erop en eraan, inclusief een dresscode. Ik moet bekennen dat ik het er wat moeilijk mee heb dat tieners elkaar voor een feestje een bepaalde kleur of stijl opleggen waardoor ze nieuwe kleren moeten kopen. Gelukkig volgde dochterlief voor de feestjes van vriendinnen ons advies om kleding en – hoogst ongemakkelijke – hakschoenen met elkaar uit te wisselen. Ze stuurde me haar uitnodiging door, met als dresscode Red Carpet. “Ah, rood als kleur”, zei ik geïnteresseerd. “Nee mama, ‘rode loper’ wil dat zeggen, sjiek.” Weer iets bijgeleerd.

Wake-upcall
Jammer dat het niet om rood ging, want ik ben elk jaar met Pinksteren enthousiast over die vuurrode wake-upcall in de liturgie om een wakkere christen te blijven. Ik kan het niet laten om steeds diezelfde plaat af te spelen, namelijk dat de Schrift zo ontwapenend concreet is. De nieuwtestamentische brieven zetten me steevast in vuur en vlam. In de eerste brief aan de Tessalonicenzen schrijft Paulus dat Gods bedoeling met ons niet is dat we veroordeeld worden, maar dat we gered worden door Christus. Dat is de kern van ons geloof en toch weet dat me steeds weer te ontroeren als een nieuwe boodschap. In een wereld waarin onze zestienjarigen het leven vieren, is tegelijk veel groot en klein lijden.