Affiche Erfgoeddag 2026. © FARO
“Daarnaast is er ook de enorme keuzerijkdom en keuzevrijheid van mensen. Bovendien hebben we een overheid die steeds meer zaken heeft overgenomen. De organisatie van het culturele leven in Vlaanderen verloopt ofwel via gesubsidieerde actoren of via de overheid zelf. Een cultureel centrum in een gemeente dat zijn programma opstelt en top-down een aanbod formuleert, is totaal iets anders dan vrijwilligers die de handen in elkaar slaan om samen iets te organiseren. Sinds de jaren 1970, toen bepaald werd dat iedere lokale overheid een eigen cultureel centrum of geprofessionaliseerde cultuurmedewerkers moest hebben, is veel van het vrije initiatief de adem ontnomen. Het idee dat we enkel nog een kaartje moeten kopen voor een voorstelling in een cultureel centrum heeft de overhand gekregen. We zijn cultuurconsumenten geworden. We weten dat we een bijna ISO-gecertifieerd recht hebben op een beleving van 20 tot 22 uur, maar zonder enige vorm van verder engagement.”
Verder lezen?
Log in op uw Tertio account en lees meteen verder
Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!
Lees ook deze artikels...
Van ontnuchterende migratie uit Bethlehem naar het herkennen van migranten als toekomstige hoekstenen
Pand Sant’Egidio-gemeenschap wordt gerestaureerd



