Fedor Bronnikov, ‘De parabel van Lazarus’, 1886. © Wikimedia

Wie bedelt, is zichtbaar onzichtbaar

Bedelen werd in 1993 uit de strafwet gehaald. Sindsdien hebben veel gemeenten lokale bedelreglementen aangenomen, soms met sancties. De bedelende landloper is inmiddels vervangen door de Oost-Europese circulaire migrant of de ‘illegale’ asielzoeker.

Zichtbaar onzichtbaar. Bedelen in onze samenleving analyseert vlijmscherp bedelarij in de Lage Landen, met de nadruk op Brussel. De auteurs benaderen het fenomeen vanuit diverse perspectieven, waaronder die van de politie, hulpverleners en uiteraard de betrokkenen zelf. De studie nodigt uit voorbij de clichés te kijken om de realiteit van mensen die bedelen beter te begrijpen. Rond bedelaars circuleren hardnekkige en wijdverspreide stereotypen die zowel het publieke debat als het beleid kleuren. Vaak worden ze voorgesteld als leden van criminele netwerken, drugs- of alcoholverslaafden of als personen die bewust kiezen voor een leven op straat om niet te hoeven werken.