Zomerbloemen

Drukke dagen waren het – dat zal u wel vermoeden – einde juni, begin juli. De laatste beleidsvergaderingen, de laatste afspraken, deliberaties, proclamatie, promotie, zomerfeest… Maar ook, vlak na elkaar en tussendoor, twee begrafenissen van emeriti-collega’s. Het waren dagen van contrast: van exuberante vreugde en stille melancholie en verdriet, in elkaars omhelzing, heel dicht bij elkaar. Van toespraken van jubel en toekomstdromen naar zachte woorden van terugblikken, toedekken en koesteren. Contrasten die het leven eigen zijn.

En vandaag, gewoon op mijn rit naar en van Leuven, zag ik er nog een. Eerst inderdaad simpelweg visueel – iets dat mijn blikveld binnenviel – zoals gewoonlijk. Maar meteen voerde het mij in mijmering mee naar diepere realiteiten: één blij en hoopgevend, één weemoedig en triest.