Ironie
In deze Tertio legt Christophe Vekeman de vinger op een zere plek. Hij ontmoette verrassend veel katholieken die eigenlijk niet meer geloven. Het is ironisch dat we juist van een herontdekker als Vekeman moeten leren waar het echt om gaat. Hij laat zien hoe de herontdekking van het geloof ook de unieke kracht ervan zichtbaar maakt: de belofte van verlossing en verrijzenis. In marketingtermen gesteld: het unique sellingpoint (USP) van de Kerk is haar bevrijdende boodschap dat lijden, kwaad en eindigheid de geschiedenis niet langer gevangenhouden in tragiek en hopeloosheid dankzij het perspectief van de verrijzenis.
Voorzichtig
Dat is geen vroom surplus of abstract discours, al klinkt het misschien vreemd in een cultuur die religieuze taal nauwelijks nog verstaat. De terechte nadruk op gerechtigheid en solidariteit heeft die boodschap enigszins verdrongen, terwijl ze er juist de diepste motivatie voor vormt. Daar komt onze al te grote voorzichtigheid om over geloof te spreken bij, soms vermomd als respect voor andersgelovigen, soms ingegeven door schaamte omdat mensen er niet meteen voor open lijken te staan. We moeten opnieuw leren spreken over geloof. Niet als een formule, maar als een werkelijkheid waarvan we doordrongen zijn.
“Wat we nodig hebben, is de moed om het hart van ons geloof opnieuw met vuur te verkondigen.”
Ambitie
Het is tijd voor minder schroom en meer ambitie. Wat we nodig hebben, is de moed om het hart van ons geloof opnieuw met vuur te verkondigen. Dat begint in de lokale gemeenschappen, door de nieuwheid en de kracht van het evangelie te herontdekken en te beleven. Ook de Belgische Kerk mag ambitieuzer zijn door in te spelen op actuele noden en vragen, in een levensnabije taal, met authentieke getuigenissen en voeling voor wat de samenleving bezighoudt.
Inspiratie
Inspiratie is er genoeg. Zo was er de verrassende stellingname van de aartsbisschop van Milaan, Mario Delpini, na de recente rellen in zijn stad: “De rijken beroven en ramen inslaan is nieuws; de armen beroven is geen nieuws, maar het blijft diefstal.” Ook de Franse bisschoppen riepen op om het geweld te stoppen, maar tegelijk te luisteren naar de verzuchtingen van de manifestanten. Het zijn voorbeelden van een Kerk die niet aan de zijlijn blijft staan, maar vanuit haar eigen overtuiging het maatschappelijke debat aangaat. Misschien moeten we de krimp niet louter als een verlies beschouwen, maar als een uitnodiging tot bekering. De Kerk hoeft niet groter te worden om opnieuw betekenisvol te zijn. Ze moet wel opnieuw durven tonen waarom het evangelie een verschil maakt.
Meer opinies van
Johan Van der Vloet
