© vrt

Gebed om verbeelding
Het klinkt bijna als een provocatie, het tot vijfmaal toe herhaalde “ziel”. Recalcitrant ook, omdat het begrip nauwelijks nog gebruikt wordt. Het roept immers de nodige misverstanden op. Het christendom én andere religies hanteren vaak een soort tweedeling tussen de onsterfelijke ziel en het sterfelijke lichaam. Waarbij dat laatste ook nog de ziel gevangenhield. Toch is er stilaan een herwaardering te bespeuren van het begrip. Samen te vatten als: wij hebben geen ziel, wij zijn onze ziel.

Een ziel die losbreekt 
uit grijze cellen,
die tralies kromt 
en tredmolens stil zet,
die lacht om 
de motregen van alledag,
zo’n ziel wil ik zijn.

een ademende ziel die
mensen tranen laat lachen,
de hemel afgraast
en asfalt laat bloeien,

een ziel die opstijgt 
met de wijde blik van een weerballon,
die gezichten ziet
in de wolken en
zicht op de zon houdt,

een ziel die chaos bedwingt,
ruimte kan scheppen,
schildert met licht
en doden laat leven,

al dat fantastische handwerk 
van den beginne 
zodat ook met mij
gij de schepping weer aanvangt.

Boeiend artikel? Deel het dan met je vrienden via:

Verder lezen?

Log in op jouw Tertio account en lees meteen verder

Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!

Lees ook...

Op enen berg…

Mythische bergen bevolken de verbeelding. De Grieken kenden de Olympus,...

Respect

Het is misschien niet erg origineel, maar ik wil u toch even schrijven...

Rustig blijven 

Ik word blij wanneer technische expertise bij iemand nauw samengaat met...

Inloggen

Nog geen abonnee? Koop makkelijk en veilig jouw abonnement.
Enkel digitaal lezen? Neem een digitaal abonnement.

Sluiten

Lees 1 maand gratis Tertio

Vind elke week een stem van hoop in je mailbox. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontdek al onze nieuwste bijdragen en analyses een maand lang gratis, zonder verplichting.