De mens achter de dader
Het pad naar het gevangenispastoraat heb ik niet zelf uitgestippeld. De vraag kwam op mijn weg en ik ben erop ingegaan zonder te weten of ik het zou kunnen dragen. Toch voelde het juist aan. Jezus zocht de rand van de samenleving op, de plaatsen waar mensen uitgesloten waren, en bracht hen terug in de gemeenschap. In dat spoor ben ik dit avontuur begonnen: aarzelend, maar met een open hart.
Ons werk raakt rechtstreeks aan de woorden van Matteüs in het evangelie: “Ik zat in de gevangenis en gij hebt Mij bezocht.” Dus wie een gevangene ontmoet, ontmoet Christus zelf? Die gedachte dringt langzaam, maar onverstoorbaar, tot je door. Jezus werd mens, deelde ons bestaan, gaf het een goddelijke waardigheid. Ook wie faalde, viel of ontspoorde, blijft geroepen om van zijn leven iets goeds te maken. In de gevangenis brengen wij dat geloof, die waardigheid, naar binnen, als een zachte gloed die door de tralies valt en de donkere gangen verlicht.
Verder lezen?
Log in op uw Tertio account en lees meteen verder
Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!
Meer opinies
Dragers van hoop in stille tijden
Voor 2026 wensen we hoop die duurzaam blijft, ook wanneer het stil wordt,...
Willen we gastvrijheid dan écht gaan afkopen?
De Europese Raad heeft deze maand een reeks voorstellen besproken die het...
Erkenning seksueel misbruik in de kerk: slachtofferbelang of verdienmodel?
Wie kan er nog een touw aan vastknopen? Slachtoffers die “nul empathie”...
