Herbestemming in richtingloze tijden
Op twaalf jaar tijd werden in Vlaanderen 171 kerken ontwijd. Zoals Brel het zong: de enige bergen in ons vlakke land. Bergen die ooit onaantastbaar waren, in het Vlaanderen waar op iedere straathoek een kapelletje stond en boven iedere deur een kruisje hing. Vandaag wankelen en tuimelen die bergen. 171 in twaalf jaar. En de Vlaamse overheid is teleurgesteld, want het hadden er eigenlijk dubbel zoveel moeten zijn.
De brave Katholieke Vlaming van weleer heeft zich en masse tegen zijn geschiedenis gekeerd. Hij heeft zich ontvoogd van de kansel en een nieuw leven gekozen. Een leven waarin er op zondagochtend gebruncht wordt in plaats van naar de mis gegaan. Een leven waarin bergen een hinderlijke slagschaduw werpen, in plaats van dat ze beklommen kunnen worden tot in de wolken.
Verder lezen?
Log in op jouw Tertio account en lees meteen verder
Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!
Meer opinies
Groei is overal
Hoe spreken we vandaag over christelijke ethiek wanneer jonge mensen...
Van groei-ethiek naar een afdaal-ethiek van de barmhartigheid
Terwijl oudere generaties Vlaamse katholieken opgroeiden met de...
De zwerver
Menig recensent heeft opgemerkt dat er veel stenen voorkomen in mijn...
